Thesis

حمایت از اجراکنندگان آثار ادبی و هنری در حقوق ایران و کنوانسیون های بین المللی

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

اجراکنندگان از مشمولین حقوق هم جوار با کپی رایت می باشند. قبل از تصویب کنوانسیون رم حقوق اجراکنندگان بیشتر در سطح قراردادهای جمعی و انفرادی حمایت می شد و پس از آن در سال 1961، گام مهمی برای اعطای حقوق یکسان مدون در سطح بین المللی، به اجراکنندگان برداشته شد. پس از آن موافقت نامه ی تریپس در سال 1994 با شناسایی ضمانت اجرا برای اجراکنندگان روند حمایت را تسهیل بخشید. در سال 1996 نیز معاهده ی اجراها و آوانگاشت های وایپو حمایت های پیشین را به محیط اینترنت تسری داد و حقوق اخلاقی را نیز برای اجراکنندگان پیش بینی کرد. در ارتباط با حمایت از اجراهای دیداری شنیداری و تثبیت اجرا به صورت دیداری شنیداری مهم ترین گام معاهده ی اجراهای دیداری شنیداری پکن 2012 می باشد. wppt و معاهده ی اجراهای دیداری شنیداری پکن که نسبت به معاهدات پیش از خود حقوق جامع تری را برای اجراکنندگان پیش بینی کرده اند حقوق پخش رادیویی تلویزیونی و مراسله به عموم، حق تثبیت اجرا، برای اجراهای تثبیت نشده و حقوق مادی تکثیر مستقیم یا غیرمستقیم، حق توزیع به عموم، حق اجاره ی تجاری به عموم، حق قابل دسترس کردن از طریق وسایل باسیم یا بی سیم را برای اجراهای تثبیت شده خود مقرر کرده اند. دو معاهده ی مذکور حقوق اخلاقی سرپرستی اثر و احترام به اجرا را نیز مقرر کرده اند. در حقوق داخلی ایران پیش نویس لایحه ی قانون جامع حمایت از حقوق مالکیت ادبی و هنری و حقوق مرتبط در فصل اول بخش سوم، از اجراکنندگان صراحتا حمایت کرده است. در پیش نویس مذکور حقوق تثبیت اجرا، برای نخستین بار؛ حق پخش رادیویی تلویزیونی و سایر صور ارسال عمومی؛ حق تکثیر مستقیم یا غیرمستقیم اجرای تثبیت شده؛ حق پخش عمومی اجرای تثبیت شده، از طریق روش های انتقال مالکیت؛ حق اجاره ی اجرای تثبیت شده و حق در اختیار عموم قرار دادن برای اجراکنندگان پیش بینی شده است. هم چنین حقوق اخلاقی حرمت نام وحق حرمت اجرا برای اجراکنندگان پیش بینی شده است.

Supervisors and advisors

محمود صادقی، اصغر محمودی