اثر متقابل جیبرلین و شوری بر برخی پارامترهای فیزیولوژیکی دو رقم نخود ایرانی (cicer arietinum l.)
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
تنش شوری بعنوان یک عامل محدود کننده رشد و تولیدات گیاهی است. برای کاهش اثرات سوء این تنش ترکیبات مختلفی استفاده می شود. در این پژوهش نیز از جیبرلیک اسید استفاده گردید. در این تحقیق غلظت-های مختلف جیبرلیک اسید (0 ،10 و 20 میکرومولار ) به همراه کلرید سدیم (0 و 80 میلی مولار) بر برخی پارامترهای فیزیولوژیکی و مولکولی دو رقم نخود ایرانی ( جم و کاکا) مورد بررسی قرار گرفت. پس از اینکه بذر گیاهان نخود در ظروف پتری جوانه زدند، گیاهک ها به گلدان های محتوی ماسه منتقل شدند و توسط محلول غذایی هوگلند در شرایط کنترل شده (16 ساعت روشنایی و 8 ساعت تاریکی و درجه حرارت c°25در روز وc° 18 در شب )آبیاری گردیدند.گیاهان 14 روزه تحت تیمارهای مختلف کلرید سدیم و هورمون جیبرلیک اسید قرار گرفتند. پس از 26 روز گیاهان جهت آنالیزهای فیزیولوژیکی و مولکولی برداشت شدند. نتایج نشان داد که در گیاهان تحت تنش شوری محتوای کلروفیلی،کاروتنوئیدها، پروتئین و فعالیت آنزیم کاتالاز در هر دو رقم به طور چشم گیری کاهش پیدا کرد ولی محتوای پرولین، فعالیت آنزیم های پراکسیداز و سوپراکسیددیسموتاز افزایش پیدا کرد. در گیاهان تحت تیمار جیبرلیک اسید و شوری محتوای کلروفیل، پروتئین و فعالیت آنزیم کاتالاز افزایش پیدا کرد اما محتوای پرولین و فعالیت آنزیم های پراکسیداز و سوپراکسیددیسموتاز در هر دو رقم مورد مطالعه کاهش نشان داد. نتیجه بررسی بیان ژن وجود قطعه های متمایزی را بین دو رقم و تیمارهای مختلف نشان داد. این قطعه ها بیش ترین همولوژی را با سیتوکروم f ، ناقلین abc ، ndh دهیدروژناز و پروتئین های فتوسنتزی دارند که در رقم کاکا تحت شرایط تنش شوری و جیبرلیک اسید بیان می شوند و در رقم جم فقط در تیمار شاهد وجود دارند. به طور کلی نتایج فوق حاکی از آن است که هورمون جیبرلیک اسید موجب بهبود سازگاری گیاهان نخود به تنش شوری می شود.