حدس اردوش در زمینه تطابق در ابرگراف ها
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
به دوتایی $h=(v,e)$ که $v$ مجموعه ای متناهی و $e$ مجموعه ای از زیرمجموعه های $v$ است ابرگراف می گوییم. اعضای $v$ را رئوس و اعضای $e$ را یال های ابرگراف $h$ می نامیم. به مجموعه ای از یال های $h$ که اشتراک دوبه دوی آن ها تهی باشد یک تطابق گوییم. در سال 1965 اردوش حدس زد که یک ابرگراف $n$ رأسی $h$ که تعداد رئوس هر یال آن برابر $k$ و اندازه بزرگ ترین تطابق آن برابر $s$ است دارای یکی از دو ساختار زیر است $h$ زیر ابرگرافی کامل روی $sk+k-1$ رأس دارد و $n-sk-k+1$ رأس دیگر آن، رئوس $h$ متعلق به خانواده ای از ابرگراف ها می باشد که یال های آن همه ی $k$ تایی هایی را شامل می شود که با یک مجموعه ی مشخص رئوس از اندازه ی $s$ اشتراک دارند. end{itemize} برای $k$ و $s$ دلخواه در حالت کلی، اردوش نشان داد که این حدس برای $n$ به اندازه ی کافی بزرگ برقرار است، یعنی تابع $g(k)$ وجود دارد که برای $ngeq{g(k)s}$ این حدس برقرار است. بیشتر تلاش های صورت گرفته برای اثبات این حدس، سعی در بهبود این کران بوده است. سوداکو و همکارانش در سال 2012 نشان دادند حدس اردوش برای $n>3k^2s$ برقرار است. فرانکل نیز در سال 2012 این کران را به $n>frac{2k^2s}{log(k)}$ بهبود داد و در حالت خاص $k=3$، این حدس را به اثبات رسانید. در این پایان نامه به بررسی کران های به دست آمده توسط فرانکل، سوداکو و همکارانش می پردازیم. فرانکل در سال 2013 موفق شد کران بهتری برای حدس اردوش بیابد که اشاره ی مختصری نیز به آن خواهیم داشت.