شبیه سازی فرآیند مهار فرسایش خاک با استفاده از اصلاح کننده ها در شدّت های مختلف باران
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
استفاده از روش های مختلف زیستی و مهندسی در حفاظت خاک و مهار فرسایش آبی به منظور استفاده پایدار از منابع آب و خاک ضروری است. با وجود این، استفاده از اصلاح کننده های مختلف خاک و به ویژه نمونه های زیستی و قابل دسترس با هدف کمّی سازی اثر آن ها بر مولفه های جدایش، حمل و رسوب گذاری خاک کم تر مورد توجه قرار گرفته است. از این رو تحقیق حاضر به منظور بررسی اثر کاه و کلش برنج، کود دامی گوسفند و پلیمر بیش اندوز t-a200 با مقادیر به ترتیب 5/0، 3/0 و 05/0 کیلوگرم بر متر مربع به عنوان اصلاح کننده های آلی و غیرآلی روی مقدار پاشمان، زمان شروع و ضریب رواناب، غلظت رسوب و هدررفت خاک از کرت در شرایط آزمایشگاهی انجام گردید. آزمایش ها روی خاک شنی-لومی مراتع ییلاقی البرز در شمال ایران و در شدّت های باران شبیه سازی شده 30، 50، 70 و 90 میلی متر بر ساعت و شیب 30 درصد انجام شد. نتایج به دست آمده ضمن تایید اثر کاهندگی معنی دار هر سه تیمار حفاظتی بر مقدار و ضریب رواناب، غلظت رسوب و هدررفت خاک در تمام شدّت های بارندگی، به اثر بیش تر کاه و کلش در مقایسه با دو تیمار دیگر دلالت داشته است. نتایج هم چنین بر حداکثر اثر تیمار حفاظتی کاه و کلش در کاهش متغیرهای پاشمان کل و خالص، نسبت پاشمان خالص به کل، ضریب رواناب، غلظت رسوب و هدررفت خاک با مقادیر 64/61، 97/54، 20/14، 60/45 و 35/52 درصد دلالت داشت، حال آن که کود دامی اثر بیش تری روی افزایش زمان شروع رواناب با مقدار 10/92 درصد نسبت به دو تیمار حفاظتی دیگر داشت.