اثربخشی آموزش گروهی تحلیل ارتباط متقابل بر کیفیت زندگی پرستاران زن بیمارستان سلمان فارسی بوشهر
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
پژوهش حاضر به منظور تعیین میزان اثربخشی آموزش گروهی تحلیل ارتباط متقابل بر ارتقاء کیفیت زندگی پرستاران زن بیمارستان سلمان فارسی استان بوشهر شد.در این پژوهش شبه تجربی با استفاده از پرسشنامه کیفیت زندگی (whoqol–brefe) از بین104 پرستار زن شاغل در بیمارستان سلمان فارسی 30 نفر که نمره ی کیفیت زندگی پایین و متوسط کسب کردند، انتخاب شدند. آن ها به دو گروه 15 نفره به طور تصادفی به نام گروه آزمایش و گروه گواه تقسیم شدند. به گروه آزمایش به کمک رویکرد تحلیل رفتار متقابل در10 جلسه دو ساعته آموزش داده شد و به گروه گواه هیچ آموزشی داده نشد. نتایج با استفاده از آمار توصیفی و آمار استنباطی آزمون آماری تحلیل کوواریانس ارائه شد.نتایج اثرات بین آزمودنی ها بیانگر آن است که تفاوت گروه کنترل و آزمایش در تمامی ابعاد کیفیت زندگی معنادار است. 20 درصد از تفاوت های مشاهده شده در سلامت جسمی، 33 درصد تفاوت های مشاهده شده در سلامت روان، 65 درصد تفاوت های مشاهده شده در روابط اجتماعی و 32 درصد تفاوت های مشاهده شده در سلامت محیطی پرستاران زن مربوط به تأثیر آموزش تحلیل ارتباط متقابل بوده است. هم چنین آموزش تحلیل ارتباط متقابل بیش ترین تأثیر را بر روابط اجتماعی پرستاران زن داشته است.