بررسی ارتباط بین خصوصیات اقتصادی و اجتماعی خانوار با کیفیت زندگی وابسته به سلامت در سالمندان ساکن شهر تهران در سال 1388
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه: کیفیت زندگی مرتبط با سلامت یکی از شاخص مهم ارزیابی وضعیت سلامت و پیامدهای آن است. کیفیت زندگی در هر فرد منبعث از عوامل درونی و محیطی او است. سالمندان به سبب وامل مختلف بیولوزیک و اجتماعی در معرض کاهش کیفیت زندگی هستند. در این مطالعه وضعیت کیفیت زندگی سالمندان ساکن کلانشهر تهران و عوامل اقتصادی اجتماعی مرتبط با خانوار موثر برآن را مورد ارزیابی قرار گرفت. روشها: اطلاعات 1696 نفر از افراد سالمند 65 ساله و بالاتر ساکن شهر تهران شرکت کننده در پیمایش ارزیابی و پاسخ عدالت در سلامت شهری (urban- heart) که شخصاً به پرسشگران پاسخ داده بودند آنالیز شد. اطلاعات دموگرافیک شامل سن، جنس، وضعیت تاهل، تعداد اعضای خانوار، وضعیت اشتغال، میزان دارایی خانوارها با پرسش درباره مساحت زیربنا، تعداد اتاق و برخورداری از تسهیلاتی زندگی مورد سنجش قرار گرفت. هزینه های خانوار با پرسش از هزینه های ماهانه خانوار جمع آوری شد. کیفیت زندگی مرتبط با سلامت با استفاده از نسخه 2 فارسی شده sf-12 ، مورد ارزیابی قرار گرفت. با اساس چارک اول و سه چارک بعدی امتیاز محاسبه شده کیفیت زندگی روانی و فیزیکی متغیرهای دوتایی ساخته شد. از رگرسیون لجستیک یک متغیره و چند متغیره و نسبت شانس برای بیان میزان ارتباط بین متغیرها با کیفیت زندگی استفاده شد. نتایج: از 1696 سالمند شرکت کننده در مطالعه، 6/48درصد (824 نفر) زن بودند. میانگین سن شرکت کنندگان (92/5) 57/73 سال که اختلاف معنی داری در بین زنان و مردان وجود داشت [بترتیب (81/6)17/74 و (02/6) 90/72 سال (01/0 > p)]. درصد سالمندان زن بدون همسر بسیار بالاتر از مردان و درصد بالاتری از آنها به تنایی زندگی می کردند (91% از مردان و 8/55% ، 01/0 > p).)کیفیت زندگی فیزیکی در زنان و مردان با هم تفاوت معنی داری نداشت [بترتیب 32/22) 96/63 و(22/23 ) 33/64 ؛ 25/0 = p] و کیفیت زندگی روانی در مردان بصورت معنی داری بالاتر ار زنان سالمند بود [بترتیب (38/17) 67/62 و (08/17) 59/61 ؛ 01/0 = p]. بعد از تعدیل از نظر وضعیت تحصیلات اختلاف کیفیت زندگی بین مناطق از بین رفت. نتیجه گیری: کیفیت زندگی در مردان بالاتر از زنان بود. سطح تحصیلات بر کیفیت زندگی فیزیکی اثر مثبت و بر کیفیت زندگی روانی ارتباط منفی داشت. میزان دارایی ها خانوار اثری بر کیفیت زندگی نداشت.