Thesis

الگویی جدید برای تحمل پذیری خطای نرم افزاری بر پایه جنبه گرایی

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

امروزه با گسترش روزافزون سیستم های نرم افزاری و کاربرد آنها در محیط های حساس و حیاتی مانند سیستم های کنترل ترافیک هوایی، سیستم های بانکداری الکترونیکی و غیره بیش از پیش مقوله ی قابلیت اطمینان در این سیستم ها اهمیت یافته است. تحمل پذیری خطای نرم افزاری یکی از روش های دستیابی به قابلیت اطمینان بالا در سیستم های نرم افزاری است. تحمل پذیری خطای نرم افزاری به قابلیتی از نرم افزار اشاره دارد که در صورت بروز خطا نیز نرم افزار بتواند به فعالیت خود ادامه دهد. پیاده سازی سازوکارهای تحمل پذیری خطا با استفاده از روش های سنتی مانند شی گرایی باعث کاهش قابلیت استفاده مجدد، قابلیت نگهداری و درک و فهم سیستم می شود. دلیل این امر آن است که تحمل پذیری خطا دغدغه ای مداخله ای است و هنگام پیاده سازی، واحدهای مختلفی از نرم افزار را درگیر خود می کند. برای حل این مشکل استفاده از برنامه نویسی جنبه گرا و مفهوم جنبه می تواند مفید واقع شود. بدین منظور دو سازوکار بلوک سعی مجدد و برنامه نویسی خودبررسی انتخاب و با استفاده از جنبه گرایی، مدل سازی شده اند. سپس دو الگوی طراحی به نام های «الگوی طراحی بلوک سعی مجدد جنبه گرا» و «الگوی طراحی برنامه نویسی خودبررسی جنبه گرا» ارائه شده است. الگوهای پیشنهادی با انجام دو مطالعه موردی و با استفاده از شاخص های جداسازی دغدغه ها و اتصال مورد ارزیابی قرار گرفته اند.

Supervisors and advisors

آیاز عیسی زاده، جابر کریم پور

Similar theses

Similar items

  • بررسی فنون نرم افزاری تحمل پذیری خطای گذرا در نرم افزارهای ماهواره

    Articleعلوم و فناوری فضاییطاهره برومندنژاد، محمد عبداللهی ازگمی، شاهرخ جلیلیان

    نرم افزار ماهواره از جمله کاربردهایی است که با توجه به محیط عملیاتی پرتشعشع، در معرض انوع خطاهای گذرا یا اشکال های نرم قرار دارد. این نوع خطاها باعث وقوع اشکال در اجرای نرم افزارهای ماهواره می شوند. طراحان ماهواره با استفاده از روش های حفاظت سخت افزاری (شیلدینگ) و طراحی مبتنی بر