شبیه سازی مونت کارلو جهت بررسی اثر حرکت تنفسی روی دز تجویز شده در پروتون درمانی تومورهای حرکتی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
انرژی حاصل از یک بیم پروتونی به طور عمده در عمق مشخصی تحت براگ پیک به جا گذاشته می¬شود. در پروتون درمانی به طور معمول از دو روش بیم رسانی فعال و غیر فعال استفاده می¬شود. در روش بیم رسانی غیر فعال یک بیم درمانی موثر با استفاده از گسترده کردن بیم باریکه¬ی خارج شده از شتاب دهنده جهت تولید دو نوع یکنواختی در پروفایل بیم ایجاد می¬شود؛ یکنواختی عرضی و یکنواختی در عمق که به عنوان sobp (مجموع اثر براگ پیک¬ها) شناخته می¬شود. در پروتون درمانی، هدف نهایی ایجاد یک توزیع دز سه بعدی یکنواخت درون حجم تومور می¬باشد، به طوری که دز رسیده به بافت سالم اطراف تومور به حداقل برسد؛ اما با توجه به حرکت و تغییر شکل حجم هدف (تومور)، دز رسیده با دز تجویز شده مطابقت مناسبی نخواهد داشت. هدف ما در این مطالعه بدست آوردن یک ارزیابی کمی از توزیع دز سه بعدی بر روی تومورهای متحرک و تغییر شکل داده شده ناشی از حرکات تنفس و بافت¬های سالم اطراف هدف می¬باشد. برای رسیدن به این هدف یک مطالعه¬ی شبیه¬سازی با استفاده از کد مونت کارلوی فلوکا انجام پذیرفته است. تأثیر هر یک از المان¬ها در سیستم اسکن بیم غیر فعال بر روی توزیع دز در نظر گرفته شده است. دز به جا گذاشته شده از پروتون¬ها برای نواحی طراحی شده جهت درمان تومورهای ثابت، تغییر شکل یافته و متحرک شبیه سازی شده است. توزیع دز در تومورهای متحرک و تغییر شکل یافته با استفاده از تکنیک بیم رسانی غیر پیوسته بهبود یافت.