برنامه ریزی منابع انسانی در بانک ملّی ایران با استفاده از ترکیب الگوی مارکوف ناهمگن چند متغیره و برنامه ریزی آرمانی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
در سال های اخیر بانک ملی ایران مجوز هیچگونه استخدامی از افراد واجد شرایط را نداشته است. از طرفی فشارهایی از سوی سازمان برنامه ریزی و نظارت راهبردی ریاست جمهوری مبنی بر انحلال حدود 600 شعبه مشکلاتی را برای این بانک ایجاد کرده است. این امر مسایلی از قبیل کمبود پرسنل، کاهش سطح خدمات به مشتریان و ... را برای شعب این بانک ایجاد کرده است. اما در این بین، مدیران اداره امور شعب شمال تهران که حدود 11% از منابع مالی بانک را تأمین می کند( چیزی بیشتر از مجموع شعب برخی استان ها) بر این باورند که می توانند با افزایش تعداد شعب و پرسنل، سطح خدمات خود را افزایش دهند و منابع بیشتری را جذب کنند. مشکلات فوق الذکر سبب شد تا طی این تحقیق در پی این مطلب باشیم که با توجه به آرمان های مدیران این اداره، راهکاری ارایه دهیم تا مدیران این بانک بدون استخدام پرسنل جدید و صرفا با انتقال کارکنان میان شعب بتوانند تا حد زیادی به اهداف خود برسند. برای این منظور از رویکرد ترکیب مارکوف و برنامه ریزی آرمانی استفاده کردیم. با توجه به موضوع و ماهیت پژوهش، این تحقیق با روش توصیفی از نوع زمینه یابی( پیمایشی) صورت گرفت. نتایج حاصله از حل مدل بهینه سازی نشانگر این مطلب است که بین وضعیت موجود و وضعیت مطلوب مدیران اداره امور شعب شمال تهران بانک ملی ایران فاصله زیادی وجود دارد. زیرا از یک سو پر بازده بودن شعب این اداره مدیران را ترغیب به گسترش تعداد شعب خود در این منطقه از تهران می کند، از طرفی بانک اجازه استخدام نیرو از محیط خارج سازمان را ندارد همچنین فقط می تواند با انحلال یکی از شعب خود اقدام به گشایش شعبه ی جدیدی در تهران بکند. بنابراین راهکاری که برای غلبه بر مشکلات فوق از الگوی ارایه شده استخراج می شود انحلال 25% از شعب کم بازده و انتقال کارکنان آن به اداره امور شعب شمال و ایجاد شعبه جایگزین در این منطقه از تهران است.