Thesis

تعیین ضرایب ارزیابی روسازی آسفالتی در مناطق گرمسیر

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

یکی از روشهای تعیین وضعیت روسازی راهها، ارزیابی خرابی آنها از طریق مشاهدات و ثبت میزان خرابی است . چنانچه این اطلاعات بدست آمده از طریق مشاهدات ، براساس دستورالعمل فنی و ضوابط مهندسی جمع آوری شده و با استفاده از اصول علمی تجزیه و تحلیل گردند. می توان نتایج زیر را از این اطلاعات جمع آوری شده انتظار داشت : -تعیین علت اصلی خرابی راه -تعیین اولویتها در برنامه ریزی فعالیتها برای تعمیر و نگهداری راهها -تعیین و تعمیر و نگهداری بهینه -بررسی مناسب بودن روشهای طرح روسازیها که در کشور مورد استفاده قرار می گیرد. برآورد و تخصیص بودجه مورد نیاز برای قطعاتی از راه که وضعیت بحرانی دارند. تاکنون روشهای مختلفی از جمله mci,rci,psi ارائه شده که هر کدام پیچیدگی یا نواقصی در مورد جمع آوری اطلاعات و یا نحوه ارزیابی و تحلیل داشته اند. لذا متخصصان آمریکای در سالهای اخیر روش pci را ارائه کرده اند. که روشی است کامل و جامع که جمع آوری اطلاعات در این روش علاوه بر استفاده از ماشین آلات ابتدایی، امری بسیار ساده و روند ارزیابی و محاسبات نیز سهل و آسان می باشد که همین امر سبب کم هزینه بودن و مقرون به صرفه بودن استفاده از این روش و امکان بکارگیری آن در کشورهای در حال توسعه شده است . در این پژوهش با توجه به مزایایی که روش pci نسبت به روشهای ارزیابی دیگر دارد، انتخاب شده و برای مشخص شدن نقاط ضعف و قوت در استفاده عملی از این روش و همچنین بررسی روند تغییرات وضعیت روسازی نسبت به زمان، وضعیت روسازی قسمتی از محور اندیمشک -اهواز بطول حدود 35 کیلومتر بصورت در شاخه مجزا که شاخه اول شامل 13 قطعه و شاخه دوم شامل 4 قطعه، در سه نوبت در تیرماه، مهرماه و دیماه مورد ارزیابی و تحلیل قرار گرفت . نتایج حاصل از ارزیابی و آنالیز حساسیت روی اطلاعات بدست آمده نشان می دهد که: -بیشترین خرابی موجود در این مسیر و همچنین خرابی شایع در مناطق گرمسیری از نوع قیرزدگی است که روش pci آنرا به همراه شدت آن در نظر می گیرد در حالیکه سایر روشها نه تنها این خرابی را در نظر نمی گیرند بلکه شدت خرابی را نیز تعریف نموده اند که این خود علتی برای مناسب بودن روش pci برای مناطق گرمسیری می باشد. -ارزایابی میدانی در سه مرحله برداشت نتایج نزدیک بهمی را نشان می دهد و این بدلیل کم بودن زمان بین ارزیابیهاست . -درصد علل خرابیهای مسیر در اثر بارگذاری برابر 2ˆ15، در اثر عوامل جوی برابر 4ˆ18 و در اثر سایر عوامل مانند نامناسب بودن قیر مصرفی، اجرای نامناسب ، مصالح نامرغوب و کم بودن فضای خالی آسفالت و... برابر 4ˆ66 می باشد که بیانگر این است که علت اصلی خرابی سایر عوامل غیر از بارگذاری و عوامل جوی است . -در آنالیز حساسیت روی اطلاعات بدست آمده متوسط اختلاف pci اولیه با pci بدست آمده از حالتیکه تمامی شدتها با بیشترین درجه ممکن در طول مسیر (35 کیلومتر) اشتباه شود برابر 5ˆ9 بدست آمد. که این دلیلی برای قابل اعتماد بودن روش pci است . زیرا اولا در عمل احتمال اینکه در تمام طول مسیر کلیه شدتهای خرابی و آن هم با بیشترین درجه ممکن اشتباه شود بسیار پایین است و ثانیا pci بحرانی یک عدد نبوه بلکه بصورت یک محدوده تعریف می شود که اختلاف حد پایین و بالای آن حدود 15 واحد می باشد.

Supervisors and advisors

امیر کاوسی