تاثیر آسپیرین بر تغییرات هیستومورفولوژی کلیه جنین موش های صحرایی نژاد ویستار
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
چکیده: زمینه و هدف: آسپیرین داروی قرن و یک داروی چند منظوره و یکی از پرمصرف ترین داروها در دنیاست. آسپیرین در دوزهای پایین یک داروی سالم است، اما در دوزهای بالا دارای عوارض جانبی تهدید کننده می باشد. این مطالعه اثرات آسپیرین بر بافت کلیه جنینهای رت را بررسی نموده است. روش بررسی: در این مطالعه تعداد30 سر موش رت ماده باردار شده به طور تصادفی به 6 گروه مساوی تقسیم شدند.گروه شاهد بدون هیچ مداخله ای، گروه شم دو سی سی آب مقطر(به عنوان حلال آسپیرین) از روز 8 تا 20 بارداری بصورت گاواژ دریافت کرد. چهار گروه تجربی آسپیرین را با دوزهای،200،100،75و 300میلی گرم بر کیلو گرم دریافت نمودند. در روز 20 بارداری پس ازکشتن مادران باردار جنین ها خارج شده و وزن جنین ها و جفت ها و طول سری – دمی آنها اندازه گیری شد و سپس کلیه جنینها را برداشته وپس از انجام مراحل فیکساسیون و پردازش آنها مقاطع بافتی تهیهو رنگ آمیزی هماتوکسیلین-ائوزین انجام شد. ضخامت کورتکس و مدولای کلیه، تعداد گلومرول ها در 500 هزار میکرومتر مربع از سطح کورتکس ، مساحت بزرگترین کپسول بومن در 3/2 خارجی و 3/1 داخلی کورتکس ،مساحت کپسول بومن ، مساحت گلومرولوس ، تعداد هسته های گلومرولوس و مساحت توبول پروگزیمال اندازه گیری و ثبت گردیدند. سطح معنی داری نیز کمتر از 05/0 در نظر گرفته شد. یافته ها: هیچ گونه ناهنجاری جنینی ظاهری در گروههای تجربی مشاهده نگردید. میانگین وزن جنینها ومیانگین طول سری– دمی در گروههای تجربی با دوز 75، 200و300 در مقایسه با گروههای شم و شاهد اختلاف معنی داری نشان ندادند. اگرچه میانگین وزن جنین در گروه تجربی با دوز 100نسبت به گروههای شم و شاهد افزایش معنی دار ی داشت و همچنین میانگین وزن جفت در 4 گروه تجربی نسبت به گروه شاهد و شم افزایش معنی داری داشت .کاهش معنا داری در میانگین ضخامت کورتکس به ضخامت مدولا در گروه های تجربی دوز75( p = 0.03) ،100( p = 0.013) و300( p = 0.03) میلی گرم بر کیلوگرم، مشاهده شد، همچنین کاهش معناداری در میانگین تعداد گلومرول ها در 500 هزار میکرومتر مربع از سطح کورتکس در گروه تجربی دوز200( p = 0.05)، و افزایش معناداری در میانگین فضای کپسول بومن در گروه تجربی دوز75 ( p = 0.019)در مقایسه با گروه تجربی دوز 100مشاهده شد و نیز افزایش معناداری در میانگین مساحت توبول پروگزیمال در گروه های تجربی دوز 200( p = 0.01) و 300( p = 0.007) ،مشاهده شد. نتیجه گیری: به نظر میرسد مصرف آسپیرین در دوران بارداری موجب بروز ناهنجاری ظاهری درجنین نمی شود اما میتواند تغییراتی درضخامت کورتکس و مدولا، درتعداد گلومرول ها ، در فضای کپسول بومن و همچنین تغییراتی در مساحت توبول پروگزیمال کلیه جنین را ایجاد نماید.