بررسی ادعای مخالفان وحدت آیات قرآن کریم با تکیه بر شبهات اندیشمندان مسیحی معاصر
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
چکیده وحدت میان آیات قرآن کریم، از جمله ی بارزترین ویژگی های قرآن است، که وحیانی بودن آن را نیز اثبات می کند. آیات قرآن مکمّل یکدیگرند و همه به موازات هم و در امتداد یک اصل یعنی توحید بنا شده اند و رو به سوی یک هدف دارند. مسلمانان همواره بر این اعتقادند، که هیچ گونه اختلاف و تناقضی در میان آیات این کتاب وجود ندارد و وحدت و انسجامی کامل در میان آن ها برقرار است و اندیشمندان مسلمان، این خصیصه را وجهی از وجوه اعجاز قرآن می دانند. امّا از زمان نزول قرآن تا به امروز این حقیقت غیرقابل انکار از جانب برخی افراد، به علل گوناگون و انگیزه های متفاوت مورد تشکیک و گاه انکار قرار گرفته است. در میان این اشخاص، گروهی به علّت عدم دقّت و توجّه کافی، برداشت ها و تفاسیر سطحی و به طور کلّی با اشتباه و سهل انگاری به این نتیجه رسیده اند، که آیاتی از قرآن آیات دیگر را رد کرده و در تناقض با هم اند. اصولاً این دسته در گفتار خود تعمّد و غرضی نداشته و تنها به علّت جهل و اشتباه چنین ادّعایی را مطرح می کنند، که برخی مسلمان از جمله ی این دسته اند. در مقابل، گروه دیگر به علّت دشمنی با قرآن و اسلام، با انگیزه ی مخدوش ساختن چهره ی این کتاب آسمانی و بشری جلوه دادن آن، همواره به دنبال آیاتی اند، که به زعم ایشان، متناقض یکدیگرند، تا بدین وسیله قرآن را ناقص و پر از اشتباه و تناقض نشان دهند. در این میان اندیشمندان و علمای مسیحی گوی سبقت را از دیگران ربوده اند، و تمام تلاش خود را در رد و انکار ویژگی های متمایز قرآن از جمله وحدت و انسجام آن به کار می گیرند. با توجّه به این که قرآن معجزه ی جاوید الهی است که بر خلاف سایر کتب آسمانی از تحریف و دستبرد به دور مانده و یگانه راهنمای بشر در دنیای امروز است، لذا هر گونه تلاش در جهت زدودن غبار اشکالات و شبهات از چهره ی نورانی آن و یافتن پاسخ مناسب در رد ادّعای منکران و دشمنان قرآن، لازم و ضروری می نماید. بررسی و دقّت در آیات موهمه ی تناقض، که امروزه به دست آویزی برای مخالفان قرآن تبدیل شده است، یگانه راه اثبات وجود وحدت میان آیات قرآن کریم است. پژوهش حاضر، بر وجود وحدت در میان آیات قرآن تأکید کرده، ادلّه ی اثبات آن را برمی شمرد و در نهایت با نقد و بررسی شبهات موجود، بر وجود انسجام و هماهنگی میان آیات قرآن و نبود اختلاف و تناقض در آن، مهر تأیید می زند