بررسی ویژگی های روانسنجی مقیاس خودبازداری و رابطه آن با سلامت روان (عمومی) در جوانان شهر تهران
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
پژوهش حاضر با هدف تعیین بررسی ویژگی های روانسنجی مقیاس خودبازداری و رابطه آن با سلامت روان (عمومی) در جوانان شهر تهران اجرا شده است. به همین منظور 471 نفر جوانان دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز در سال تحصیلی 93-92 است. به روش نمونه گیری (در دسترس) انتخاب و پرسشنامه های پرسشنامه مقیاس خودبازداری و سلامت عمومی در مورد آنها اجرا شد و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان می دهند که ضریب پایایی به روش هماهنگی درونی 854/0 است. مقدار ضریب آلفای کرونباخ کل پرسشنامه 83/0 است که نشان می دهد، پرسشنامه مقیاس خودبازداری در مورد جوانان از روایی قابل قبولی برخوردار است. در این پژوهش از تحلیل عاملی اکتشافی (به روش مولفه های اصلی) استفاده شد. همچنین رابطه ی مقیاس خوبازداری و سلامت عمومی این جوانان نمره کل سلامت عمومی با کنترل خشم و مراعات دیگران از عوامل پرسشنامه ی خودبازداری رابطه مستقیم (05/0>p، 203/0=r) (05/0>p، 113/0=r) یعنی با اطمینان 99 درصد می توان گفت که با بالارفتن نمرات کنترل خشم و مراعات دیگران از عوامل پرسشنامه ی خودبازداری ، نمره ی سلامت عمومی فرد هم بالا می-رود و برعکس. نمره ی سلامت عمومی با عامل های کنترل تکانه و مسئولیت پذیری هم رابطه مستقیم دارد ولی این رابطه معنادار نمی باشد