ریشه یابی قصه های کوتاه عامیانه فارسی در ادبیات نمایشی کودک و نوجوان
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
این پژوهش به منظور تحلیل و بررسی نقش قصه های عامیانه فارسی در شکل گیری نمایش های کودک و یافتن مفاهیم پنهان و عمیق در این قصه ها و چگونگی انتقال این مفاهیم به دنیای درام کودک، شکل گرفته است. احیای قصه های عامیانه فارسی در نمایشنامه های کودک می تواند آن قصه ها را به زبان کودک معاصرتغییر دهد و راههای ارتباطی نو به وجود آورد و غیر از آن به ماندگاری اثر هم کمک کند . اینکه این قصه ها چه می گویند و چگونه می گویند مسائلی قابل بحث است و زمانی که با زبان نمایش بازخوانی شوند می توانند حلقه ها ی مفقوده ای از رازو رمزهای خود را پیدا کنند و به گونه ای متفاوت روایت شوند. با مطالعه شماری از قصه های عامیانه و تطبیق آنها با نمایشنامه هایی که بر اساس آنها نگارش شده و همچنین ریشه یابی این قصه ها در کاربرد نمادها و نشانه های مختلف موجود در آن و مفاهیم عمیق روانشناسی در ساختار مطلوب قصه می توان نتیجه گرفت که قصه های عامیانه می توانند مناسب ترین منبع برای نمایش کودک و نوجوان باشند . در این پژوهش تلاش می شود تا با مطالعه و تحلیل این قصه ها از نگاه ساختاری "ولادیمیر پراپ" و بررسی نظریه های روانشناسانه ی " برونو بتلهایم" در آنها، به کارکرد مفهومی و آموزشی این قصه ها در نمایشنامه های کودک دست یافت. نمایشنامه های شهر قصه ، حماسه بززنگوله پا و ماه پیشونی که بر اساس قصه های عامیانه نوشته شده اند به منظور نزدیک شدن به نتایج مورد نظر این این پژوهش نیز مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته اند . کلید واژگان : قصه های عامیانه کوتاه فارسی_ ادبیات نمایشی کودک و نوجوان _ برونو بتلهایم _ ولادیمیر پراپ _ خاله سوسکه _ بززنگوله پا _ماه پیشونی