بررسی جایگاه و احوال عرفانی شمس تبریزی بر اساس مقالات شمس، مناقب العارفین و پانصد غزل از دیوان کبیر
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
این پایان نامه، ثمره ی پژوهشی است راجع به شمس تبریزی و جایگاه عرفانی اش، تأثیر ِ شگرفش بر مولانا و به تبعِ آن بر عرفان و ادبیاتِ فارسی، که به صورتِ توصیفی (غیر تجربی) ، با روش کتابخانه ای، به انجام رسیده است. در خلالِ پژوهش از مطالعه ی موردی، تحلیلِ مکالمه و تحلیلِ محتوا بهره برده شده است. دستاورد این پژوهش، دلیلِ تأثیر نَفَس شمس تبریزی است بر مولانا که پس از دیدار با شمس، مبدل به یکی از رفیع ترین قله های ادب فارسی و عرفانِ ایرانی شد. صحیح است که نورِ شمس، بر دیوان کبیر، پرتوافکنی ای بلامنازع دارد، اما به راستی می توان حکم کرد که جانِ اندیشه ی شمس بود که زاینده ی«مثنوی معنوی» شد. در این نوشتار تلاش شده است تا با مطالعه ی آثارِ مربوط به شمس تبریزی، تا حد امکان، به شناختِ جایگاه عرفانی شمس و چهره ی واقعی اش، به دور از افسانه پردازی، بپردازیم. همچنین درصدد برآمدیم تا علل و عوامل و چگونگیِ تاثیر شمس بر مولانا جلال الدین محمد بلخی را، از لحاظ بگذرانیم