Thesis

تاثیر نوردهی پایان روز روی برخی ویژگی های مورفولوژیکی و گلدهی توت فرنگی (fragaria ananassa duch.) رقم کویین الیزا

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

توت فرنگی رقم کوئین الیزا یک گیاه روزکوتاه اختیاری است که رشد رویشی و زایشی آن تحت تاثیر طول روز و دما قرار می-گیرد. پژوهش حاضر به منظور بررسی تاثیر کیفیت نور در پایان روز بر صفات اگرومورفولوژیکی، گلدهی، عملکرد و کیفیت توت فرنگی رقم کوئین الیزا انجام شد. این پژوهش به صورت دو آزمایش جداگانه در قالب طرح کاملاٌ تصادفی اجرا گردید. درآزمایش اول در تابستان، گیاهان تحت تیمار نور قرمز دور به مدت 1، 2 و 4 ساعت نوردهی با استفاده از منابع نور led (طول موج 840 نانومتر و شدت 10 میکرومول بر متر مربع در ثانیه) به مدت 21 روز از 18 تیر تا 8 مرداد از ساعت 6 عصر قرار گرفتند و با گیاهان شاهد (بدون نوردهی تکمیلی) مقایسه شدند. در آزمایش دوم در زمستان گیاهان تحت تیمار نور قرمز به مدت 2، 4 و 8 ساعت نوردهی با استفاده از منابع نور led (طول موج 660 نانومتر، شدت 12 میکرومول بر متر مربع در ثانیه) به مدت 105 روز از 5 آذر تا 20 اسفند از ساعت 6 عصر قرار گرفتند و با گیاهان شاهد (بدون نوردهی تکمیلی) مقایسه شدند. نتایج آزمایش اول نشان داد تیمار نور قرمز دور موجب کاهش معنی داری در طول دمبرگ شد اما اثر نور قرمز دور بر طول و عرض برگ معنی دار نشد. محتوای کلروفیل کل، a و b در تیمار 4 ساعت نور قرمز دور نسبت به تیمار شاهد افزایش معنی-داری یافت اما نسبت کلروفیل a به b تغییر نکرد. تعداد گل در همه تیمارهای نور قرمز دور نسبت به تیمار شاهد افزایش یافت. همچنین تیمار 4 ساعت نوردهی نور قرمز دور موجب تسریع گلدهی شد. در آزمایش دوم تیمار 8 ساعت نور قرمز موجب افزایش معنی داری در تعداد برگ، طول دمبرگ، طول و عرض برگ و سطح برگ گیاهان شد. اثر نور قرمز بر محتوای کلروفیل کل، a، b و نسبت کلروفیل a به b معنی دار نشد. وزن تر و وزن خشک بوته توت فرنگی در تیمارهای نوردهی نور قرمز افزایش یافت. بیشترین وزن میوه و طول میوه در تیمار 8 ساعت نوردهی نور قرمز مشاهده شد در حالی که اثر نور قرمز بر تعداد میوه، وزن اولین میوه و قطر میوه معنی دار نشد. نور قرمز موجب افزایش مواد جامد محلول در تیمار 8 ساعت نوردهی نور قرمز گردید اما فعالیت آنتی اکسیدانی و محتوای آنتوسیانین کل میوه معنی دار نشد.

Supervisors and advisors

حسن ساری خانی، منصور غلامی