همگرایی و واگرایی در اسلام و حقوق بین الملل
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
از دیدگاه اسلام آن نظام حقوقی درست، استوار و شایسته حکومت بر زندگی انسان ها است، که بنیـادی الهی داشته بـاشد و چون خداوند آن را خود تـرسیم می کند، پس قادر است که قواعد و مقررات حقوقی را درست هماهنگ با مقتضای طبیعت بشر قرار بدهد و باز چون قوانین طبیعی تغییر ناپذیر و ثابت هستند، ما نیز در زمینه مقررات حقوقی الهام یافته از فطرت، با مقرراتی ثابت سر و کار خواهیم داشت. همگرایی و واگراییدر اسلام و حقوق بین الملل، مقوله ای بسیار جدی در عصر حاضر به شمار می رود. این پایان نامه با هدف بررسی ضرورت ها، انگیزه ها و عوامل همگرایی و واگرایی در اسلام و حقوق بین الملل نگاشته شده است ودر هر بخش، با استناد به نظریه های مطرح و شناخته شده علمای دینی و حقوقدانان، ابعاد مختلف بحث همگرایی و واگراییدر اسلام و حقوق بین الملل تبیین شده است. اگرچه نوشته هاهر کدام در شرایط و فضای خاصی پدید آمده، لیکن دیدگاه های آنان نشان می دهد که همبستگی قابل توجهی در آرای آنان در مبحث همگرایی به چشم می خورد و با توجه به همان دیدگاه ها در مبحث واگرایی نیز مواردی به چشم می آید که دارای تعارض و تناقض می باشند. در اسلام و حقوق بین الملل ، در بحث تدوین حقوق بین الملل نوین، همگرایی وجود دارد ومسائلی مانند: حقوق معاهدات، عرف، اصول کلی حقوق، شناسایی حاکمیت ها و روابط دیپلماتیک از این دست می باشند. به طور قطع بسیاری از موارد یاد شده علاوه بر حقوق بین الملل مورد توجه اسلام بوده و ضمانت اجرای بسیار جدی، یعنی پشتوانه جدی و قانونی برخوردار شده است و میتوان گفت موضع گیری اسلام نسبت به این مسائل سبب شده است که این حقوق از طرف ملتهای دیگر مطرح شود و سرانجام در عصر حاضر کمال نسبی خود را بدست آورد.با این حال، اسلام و حقوق بین الملل در برخی مسائل با یکدیگر در تعارض هستند به عنوان مثال در مسائلی چون مداخله، مباحثی از حقوق مخاصمات مسلحانه و همچنین بحث حساس و خاص قصاص که امروزه در تمامی جوامع بین المللی از اهمیت بسزایی برخوردار می باشد.بر اساس اعتقاد مسلمانان، اسلام منشاءومرجعاصلیصلحوآرامشدرجهانمی باشدومسلمانان معتقدند با وجود اسلام می شود مسائل و چالشهای بزرگ دنیا را حل کرد و راه حل ها و تفاهم نامه هایی که حول وحوش اسلام شکل می گیرد می تواند عامل مهمی برای آشتی بین ملتها باشد.