اندازه گیری هیدروکلروتیازید در نمونه های ادرار با تکنیک کروماتوگرافی مایع با استفاده از میکرواستخراج مایع-مایع پخشی و طراحی آزمایش
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
هیدروکلروتیازید یک داروی مدر، در درمان بیماری فشارخون است. بررسی¬های علمی نشان می¬دهد که داده¬ های حاصل از نمونه های ادرار می¬تواند برای مطالعات بیواکیوالانسی مورد ارزیابی قرار¬گیرد، همچنین این دارو توسط بعضی ورزشکاران به عنوان یک داروی دوپینگ برای دفع داروهای دوپینگ که قبلا مورد استفاده قرارگرفته است به کار می¬رود. به همین دلیل مصرف این دارو توسط آژانس جهانی ضد دوپینگ (wada) ممنوع گردید. برای این منظور یک روش اندازه¬گیری سریع و حساس در کلینیک¬ها به شدت مورد نیاز می¬باشد. در این پژوهش تکنیک میکرواستخراج مایع- مایع پخشی برای تعیین هیدروکلروتیازید در نمونه های ادرار مورد ارزیابی قرارگرفت. در راستای بهینه کردن روش، طراحی آزمایش از نوع طراحی فاکتوریال کسری 3-7 2 استفاده شد. از میان 7 فاکتور بررسی شده، فاکتورهای d ، f ، c ، ag ، bd ، b و aeکه به ترتیب بر فاکتورهای نوع حلال استخراج¬کننده، phنمونه، حجم حلال استخراج¬کننده، برهم¬کنش میان نوع حلال پخش کننده و زمان استخراج، برهم¬کنش میان حجم حلال پخش¬کننده و نوع حلال استخراج کننده، حجم حلال پخش کننده و برهم کنش میان نوع حلال پخش¬کننده و نمک دلالت دارند، توسط نمودار پارتو، نمودار نرمال، نیمه نرمال و نتایج anova موثر شناخته شدند. نیز مطالعه¬ای مستقل مبنی بر تعیین بهینه حجم حلال استخراج¬کننده و ph صورت پذیرفت. تحت شرایط بهینه، محدوده خطی 50-1/0 mg l -1و دیگر پارامترهای کارایی روش از جمله lod، loq ،rsd درون روز و rsdبین روز به ترتیب gl -1µ 60/15 ، gl -1µ 50/51 ، 59/0 % و 49/7 % به دست آمد. در این پژوهش اثر بافت نیز مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان می¬دهد که پاسخ دستگاه برای آنالیت هدف در نمونه¬های ادرار و آب تفاوت چندانی ندارد و این بدان معناست که dllme توانایی بالایی در مقاومت در مقابل بافت پیچیده ادرار دارد و با این روش نیازی به رقیق¬کردن نمونه ادرار و در نتیجه کاهش حساسیت آنالیت نمی¬باشد. اعتبار این روش بر روی نمونه های ادرار چند داوطلب در سه سطح غلظتی نیز مورد بررسی قرار گرفت.