مقایسه کیفیت زندگی با رضایت زناشویی زنان شاغل(پاره وقت و تمام وقت) سلامتیار شهرداری منطقه 12 و 13 تهران
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
دراین پژوهش سعی شد به مقایسه کیفیت زندگی با رضایت زناشویی دردو گروهزنان شاغل تمام وقت و پاره وقت پرداخته شود.در این رابطه 300 نفر کارمند شاغل تمام وقت و پاره وقت شهرداری های منطقه 12 و 13 انتخاب شدند باتوجه به محدود بودن جامعه آماری از تمامی افراد واجد شرایط باتوجه به روش نمونه گیری در دسترس استفاده شد و دو پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ و مقیاس کوتاه کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت (whoqol-brief) مورد استفاده قرار گرفت افراد این دو پرسشنامه را کامل کردند و درنهایت نتایج بررسی شد ونمرات افراد تعیین گردید. هدف ازانجام این پژوهش مقایسه تاثیرشغل پاره وقت و تمام در دومتغیر کیفیت زندگی و رضایت زناشویی زنان بود که با توجه به این مورد پنج فرضیه برای آن وجود داشت : میزان رضایت زناشویی زنان شاغل تمام وقت مناطق 12و13 شهرداری تهران نسبت به زنان پاره وقت سلامتیاراین مناطق بیشتر است. میزان رضایت زناشویی بر مبنای ویژگی های شخصیتی زنان شاغل تمام وقت مناطق 12و13 شهرداری تهران نسبت به زنان پاره وقت سلامتیار این مناطق بیشتر است. میزان رضایت زناشویی بر مبنای ارتباط زناشویی زنان شاغل تمام وقت مناطق 12و13 شهرداری تهران نسبت به زنان پاره وقت سلامتیار این مناطق بیشتر است. میزان رضایت زناشویی بر مبنای آمیزش زناشویی زنان شاغل تمام وقت مناطق 12و13 شهرداری تهران نسبت به زنان پاره وقت سلامتیار این مناطق بیشتر است. کیفیت زندگی زنان شاغل تمام وقت مناطق 12و13 شهرداری تهران نسبت به زنان پاره وقت سلامتیار این مناطق بیشتر است. - میزان رضایت زناشویی زنان شاغل تمام وقت مناطق 12و13 شهرداری تهران نسبت به زنان پاره وقت سلامتیاراین مناطق بیشتر است. صفر :بین میزان رضایت زناشویی زنان شاغل تمام وقت و پاره وقت مناطق 12و13 شهرداری تهران تفاوت معنی داری وجود ندارد. h0:µ1 0/05 )؛بنابراین می توان نتیجه گرفت فرض h0 تحقیق پذیرفته می شود. بررسی فرضیه دوم پژوهش 2 - میزان رضایت زناشویی بر مبنای ویژگی های شخصیتی زنان شاغل تمام وقت مناطق 12و13 شهرداری تهران نسبت به زنان پاره وقت سلامتیار این مناطق بیشتر است. ابتدا فرض صفر و خلاف صفر ارائه می شود. صفر : بین رضایت زناشویی برمبنای ویژگی های شخصیتی زنان تمام وقت وپاره وقت مناطق 12و13 شهرداری تهران تفاوت معنی وجودندارد. h0:µ1 0/05 )؛بنابراین می توان نتیجه گرفت فرض h0 تحقیق پذیرفته می شود. بررسی فرضیه سوم پژوهش 3- میزان رضایت زناشویی بر مبنای ارتباط زناشویی زنان شاغل تمام وقت مناطق 12و13 شهرداری تهران نسبت به زنان پاره وقت سلامتیار این مناطق بیشتر است. ابتدا صفر و خلاف صفر ارائه می شود. صفر : بین رضایت زناشویی برمبنای ارتباط زناشویی زنان تمام وقت وپاره وقت شهرداری مناطق 12و13 تهران تفاوت معنی داری وجود ندارد. h0:µ1 0/05 )؛بنابراین می توان نتیجه گرفت فرض h0 تحقیق پذیرفته می شود. بررسی فرضیه چهارم پژوهش 4- میزان رضایت زناشویی بر مبنای آمیزش زناشویی زنان شاغل تمام وقت مناطق 12و13 شهرداری تهران نسبت به زنان پاره وقت سلامتیار این مناطق بیشتر است. ابتدا صفر و خلاف صفر ارائه می شود. صفر : بین رضایت زناشویی زنان برمبنای آمیزش زناشویی زنان تمام وقت وپاره وقت شهرداری مناطق 12و13 تهران تفاوت معنی داری وجود ندارد. h0:µ1 0/05 )؛بنابراین می توان نتیجه گرفت فرض h0 تحقیق پذیرفته می شود. بررسی فرضیه پنجم پژوهش 5- کیفیت زندگی زنان شاغل تمام وقت مناطق 12و13 شهرداری تهران نسبت به زنان پاره وقت سلامتیار این مناطق بیشتر است. ابتدا صفر و خلاف صفر ادعا ارائه می شود. صفر : بین کیفیت زندگی زنان تمام وقت وپاره وقت شهرداری مناطق 12و13 تهران تفاوت معنی داری وجود ندارد. h0:µ1 0/05 )؛بنابراین می توان نتیجه گرفت فرض h0 تحقیق پذیرفته می شود. داده های به دست آمده مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و نتایج به دو صورت توصیفی و استنباطی ارائه شد و برای بررسی فرضیه ها از روش همبستگی و t مستقل استفاده شد. نتایج نشان داد که در هر پنج فرضیه ، میزان t حاصله برابر از مقدار t جدول بحرانی کوچکتر بوده ولذا تفاوت میانگین نمرات در بین زنان پاره وقت با زنان تمام وقت معنی دار نیست ؛بنابراین می توان نتیجه گرفت فرض h0 تحقیق پذیرفته شد و می توان نتیجه گرفت شغل پاره وقتو شغل تمام وقت تاثیری درافزایش یا کاهش رضایت زناشوییو کیفیت زندگی ندارد