تحلیل جنبشی و دینامیکی شکستگی ها در واحدهای سنگی مزوزوئیک شمال شاهرود
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
بلندیهای شمال شاهرود (منطق? مطالعاتی)، بخشی از نیم? جنوبی البرز خاوری است. مطالعات چینهنگاری در این منطقه، وجود واحدهای سنگی مزوزوئیک را با راستای چیر? شمال خاور- جنوب باختر نشان میدهد. دامن? جنوبی این بلندیها تحت پوشش نهشتههای کواترنری است که شهر شاهرود بر روی آنها بنا شده است. در این پژوهش شکستگیهای موجود در این واحدهای سنگی مورد بررسی قرارگرفتند. علاوه بر راندگی شاهرود که نتیج? فرآیندهای زمین ساختی قدیمی است، گسلهای نوزمینساختی دیگری همچون گسل کواترنری شاهرود با سازوکار راستالغز چپ بر، گسلهای شرق آبشار و غرب آبشار به ترتیب با سازوکار امتدادلغز راست بر و چپ بر شناسایی شدند. امتداد این گسلها به ترتیب شمال خاوری- جنوب باختری، شمال باختری- جنوب خاوری و شرقی-غربی است. مهمترین رویداد گسلش شناسایی شده در این پژوهش، گسل کواترنری شاهرود با سازوکار راستالغز چببر و درازایی در حدود 60 کیلومتر از شاهرود تا دامغان است. وجود گسل راندگی شاهرود همراه با گسلهای نزدیک به قائم دارای خش خطهای متقاطع نشان دهند? چندین فاز گسلش است که جدیدترین آنها مولفه امتدادلغز غالب دارد. رخداد گسلش با سازوکارهای متفاوت نشانگر تغییرات میدان تنش در طول زمان است. محاسبات تنش دیرین بر مبنای تحلیل لغزش گسلها با تکیه بر دادههای نوزمینساختی، موقعیت تنشهای اصلی 1?، 2? و 3? را به ترتیب 05/001، 80/238 و 08/092 نشان داد. به نظر میآید این میدان تنش که همراه با جنبش گسل کواترنری شاهرود بوده است شکستگیهای به نسبت کوچکتری را از نوع برشیهای ریدل همراه داشته و همچنین گسلهای از پیش ساخته را به جنبش مجدد کشانده است. گسلهای پیش ساخته مطابق وضعیت هندسی خود نسبت به میدان تنش جدید واکنشهای جنبشی متفاوت داشتهاند.