Thesis

تعیین حریم ایمنی خطوط لوله انتقال گاز طبیعی بوسیله آنالیز ریسک فردی

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

حریم ایمنی به اراضی واقع در نواری به موازات و به محوریت خط لوله انتقال گاز اطلاق می شود که به موجب قانون، احداث ابنیه و تاسیسات در آن ممنوع است، مگر آنکه اجازه کتبی و قبلی شرکت ملی گاز ایران کسب شده باشد این محدوده شامل فضایی خواهد بود که در صورت بروز حوادث مختلف، به طور مستقیم تحت تاثیر و دگرگونی قرار خواهد گرفت. در صورتیکه ابنیه یا تاسیساتی بدون موافقت کتبی و قبلی شرکت ملی گاز در حریم ایمنی خطوط لوله انتقال گاز ساخته شود، مالک اعم از حقیقی یا حقوقی متجاوز به حریم شناخته و شرکت ملی گاز مجاز است حسب قانون بدون پرداخت هیچگونه خسارت به وی نسبت به تخریب مستحدثات اقدام نماید ریسک فردی یکی از معیارهایی است که می تواند در تعیین حریم خط لوله استفاده شود. ریسک فردی به معنای احتمال صدمه دیدن یک شخص در نزدیکی محل حادثه می باشد و تابع عوامل مختلفی نظیر نوع صدمه ایجاد شده، احتمال اتفاق افتادن حادثه و شدت حادثه مورد نظر است و از آنجا که به غیر از مرگ، برای سایر صدمات اطلاعات کافی در اختیار نمی باشد لذا منظور از صدمه در این تعریف، صدمات جبران ناپذیر و در اکثر موارد مرگ می باشد. با توجه به این که عوامل مختلفی از قبیل شرایط آب و هوایی منطقه، فشار خط لوله گاز، ترکیب درصد گاز، عمق دفن خط لوله، دمای گاز، قطر نشتی و غیره در مقدار ریسک فردی تاثیر گذار است. لذا در تحقیق حاضر ابتدا تاثیر عوامل مختلف بر روی ریسک فردی به صورت مجزا بررسی شده و عوامل اصلی اثرگذار شناسایی می گردد. سپس با توجه به نتایج آنالیز ریسک فردی و عوامل اصلی شناسایی شده سعی می شود که گراف هایی ساده جهت تعیین حریم خط لوله بدون نیاز به محاسبات پیچیده آنالیز ریسک ارائه گردد. در تحقیق حاضر از نرم افزار پیشرفته phast risk جهت محاسبات ریسک فردی استفاده خواهد شد.

Supervisors and advisors

هومن بهمن پور

Similar theses

Similar items