بررسی تأثیر بازی درمانی بر علائم اختلال اضطراب جدایی کودکان 7-5 ساله
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
هدف از این پژوهش بررسی تأثیر بازی درمانی بر علائم اختلال اضطراب جدایی در کودکان 7-5 ساله شهرستان شهریار می باشد .یک فرضیه در این پژوهش مطرح شده است و جامعه آماری کلیه کودکان 7-5 ساله شهرستان شهریار موجود در مهد کودک و مراکز پیش دبستانی می باشد. روش نمونه گیری تصادفی چند مرحله ای است که 30 تن کودک دارای اختلال اضطراب جدایی از 5 مهد کودک و مراکز پیش دبستانی با استفاده از پرسشنامه تشخیصی مرضی کودک (csi4) فرم والدین غربالگری شدند.پس ار تشخیص و ارزیابی به روش تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند.روش پژوهشی حاضر از نوع نیمه آزمایشی با استفاده از طرح پیش آزمون و پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بوده است.سپس گروه آزمایشی طی 16 جلسه، 2 روز در هفته 45 دقیقه برای کودکان و 15 دقیقه مشاوره والدین تحت درمان قرار گرفتند محتوای بازی ها در جلسات مختلف برای افزایش عزت نفس (جسمی و روانی )، تن آرامی ها جهت کاهش اضطراب، برون ریزی احساسات، تقویت مهارت های اجتماعی، تقویت انعطاف پذیری و گروه گرایی بوده است.فرضیه پژوهش: بازی درمانی کوتاه مدت ساختاری بر اضطراب جدایی کودکان 7-5 سال موثر است.نتایج آماری با استفاده از تحلیل کواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.در نهایت یافته های پژوهش نشانگر کارآمدی بازی درمانی بر کاهش علائم اضطراب جدایی کودکان بوده است.