بررسی تغییرات نوکلئوتیدی اگزون4 و 5 ژن kind1 در دو خانواده ایرانی مبتلا به سندرم کیندلر
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
سندرم کیندلر نوعی اختلال وراثتی اتوزومال مغلوب است که با ویژگی هایی چون تاول های پوستی در زمان نوزادی، حساسیت به نور آفتاب، چروکیدگی پوست و پوئی کیلودرمای منتشره و پیش رونده شناخته می شود. دیگر ویژگی های این سندرم شامل چروکیدگی و آتروفی لثه، دندان های ضعیف و نارس، درگیری مخاط به صورت تنگی مجاری پیش آبراه، مری و مقعد می باشد. این ناهنجاری در نتیجه جهش های عدم عملکرد در ژن kind1 ایجاد می شود. این ژن دارای 15 اگزون می باشد که دو نوع ایزوفرم کیندلین-1 را کد میکند. این پروتئین علاوه بر بیان گسترده در کراتینوسیت ها، در قسمت بازال سلولهای اپیتلیال کولون نیز بیان میشود. این سلولها دو ایزوفرم کیندلین-1 را بیان میکنند. پروتئین کیندلین-1 با طول معمول (kda 74) و ایزوفرم کوتاه تر (kda 43) که از ترجمه اگزون های 2-7 ایجاد می شود. افراد مبتلا به سندرم کیندلر گاهی ناهنجاری سیستم گوارشی را نیز بروز می دهند. بررسیهای ژنوتیپی و فنوتیپی این بیماران نشان داده که احتمالاً جهش در اگزونهای 2-7 کد کننده ایزوفرم کوتاهتر، عامل ناهنجاریهای گوارشی است. بیماران مورد مطالعه در این تحقیق علاوه بر ناهنجاری های پوستی، از اختلالات گوارشی شدید نیز رنج می برند. مطالعات آزمایشگاهی بر روی بیماران، برای بررسی جهش در ژن kind1 با استفاده از روش های sscp و تعیین توالی اگزون 4 و 5 و نواحی اینترونی اطراف آنها انجام شد. در این تحقیق 14 بیمار مورد مطالعه قرار گرفتند که 12 نفر خویشاوند هستند (6 نفر بیمار و 6 نفر بدون علامت) و 2 نفر بیمار غیرخویشاوند می باشند. همچنین 25 فرد سالم و بدون سابقه فامیلی از این بیماری به عنوان کنترل، انتخاب شدند. نتیجه مطالعات حاضر، مشاهده دو جهش c.1321+9a>g و c.1321+35g>a در ابتدای اینترون 4 و یک جهش c.1465g>a در اگزون 5 می باشد. این تغییرات نوکلئوتیدی تاکنون در بانک های اطلاعاتی گزارش نشده اند. احتمالاً جهش های اینترون 4 در انسان باعث ایجاد اختلال در پیرایش صحیح ژن و در نتیجه تولید پروتئین ناقص می شوند، اما نتیجه گیری نهایی منوط به مطالعات بیشتر است، ولی جهش اگزون 5 یک جهش بی معنی بوده و باعث تبدیل کدون cag (کدکننده آمینواسید گلوتامین) به کدون ختم اَمبر (tag در dna و uag در rna) شده و بدین ترتیب باعث تولید پروتئین ناقص و ناکارآمد میشود.