Thesis

بررسی تأثیر دو روش الگودهی ویدئویی و زنده بر فراگیری، یادداری و انتقال مهارت پرتاب کردن در کودکان مبتلا به اوتیسم

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

زمینه و هدف: اختلال طیف اوتیسم با مشکلات در زمینه عملکرد اجتماعی و ارتباطات و وجود رفتارهای تکراری و قالبی مشخص شده است. در سال های اخیر پژوهش های بسیاری بیانگر وجود اختلال در مهارت های حرکتی ظریف و درشت، برنامه ریزی حرکتی و هماهنگی حرکتی در افراد مبتلا به اوتیسم می باشند، همچنین نشان داده شده است که یادگیری مشاهده‏ای روش موثری برای آموزش انواع مهارت ها به کودکان مبتلا به اوتیسم می باشد. مواد و روش ها: تکلیف به کار رفته در این مطالعه مشابه تکلیف مورد استفاده توسط جیویاکوفسکی، وولف و همکاران (2006) بود. بحث و نتیجه گیری: نتایج تحقیق نشان داد که تنها در مرحله یادداری تفاوت معنی داری بین گروههای الگودهی ویدئویی، زنده و کنترل وجود دارد و تفاوت معنی داری بین این سه گروه در مراحل فراگیری و انتقال مشاهده نشد. نتایج آماری نشان داد اثر اصلی متعلق به بلوک ها معنی دار بود در حالی که اثر اصلی متعلق به گروه معنی دار نبود.

Supervisors and advisors

حمیدرضا طاهری

Similar theses

Similar items