مطالعات آزمایشگاهی تعیین ظرفیت باربری میکروپایلها
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
نیاز به ساخت و سازهای گوناگون، همواره مهندسین عمران را با خاکهای مسئله دار و مشکلاتی مانند نشست و کمبود ظرفیت باربری روبرو نموده است. از جمله خاکها مسئله دار میتوان به نهشتههای ماسههای بادی در مناطق کویری اشاره کرد که لازم است قبل از احداث سازهها، بهسازی شوند. یکی از روشهای کاربردی برای تثبیت خاکهای ماسه‌ای، استفاده از میکروپایلها یا ریزشمعهاست. در این تحقیق و در یک برنامه آزمایشگاهی، آزمایشهای متعددی جهت بررسی تاثیر عوامل مختلفی همانند تعداد، طول، فاصله، زاویه، چیدمان و زبری سطحی میکروپایلها انجام شده است. این فرآیند بر روی مدلهایی از میکروپایلها در مقیاس آزمایشگاهی صورت گرفته و حالات بهینه معرفی شدهاند. در میکروپایلهای گروهی، با مقایسه آرایشهای خطی و مثلثی در گروه سه تایی و مقایسه آرایشهای خطی و مربعی در گروه چهارتایی سعی شده است بهترین چیدمان برای حصول بیشترین ظرفیت باربری انتخاب شود. نتایج نشان داد که با افزایش طول، تعداد و زاویه میکروپایلها، ظرفیت باربری افزایش و در نتیجه نشست کاهش پیدا کرده است. با ایجاد زبری سطحی روی میکروپایلها، نشست در حدود 30 درصد کاهش نشان داده است. در آرایش مثلثی نسبت به آرایش خطی، نشست بیش از 35 درصد کاهش داشته است. درصورتیکه در گروه چهارتایی میکروپایلها، نشست آرایش مربعی نسبت به خطی، کاهش قابل ملاحظهای مشاهده نگردید. نتایج این تحقیق با تحقیقات صورت گرفته توسط دیگران که به صورت آزمایشگاهی و عددی انجام شده بودند، مقایسه شد و مطابقت نسبتا خوبی را نشان داد.