بررسی و نقد نگرش سعید حوی به نظریه وحدت موضوعی قرآن کریم
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
موضوع پژوهش حاضر، بررسی و نقد نظریه وحدت موضوعی قرآن از دید سعید حوی است. وی معتقد است چکیده و عصاره قرآن در سوره بقره آمده است و تمام سوره ها شارح و مفسر سوره بقره هستند. حوی در پی اثبات نظریه وحدت موضوعی قرآن، معتقد به وحدت سوره ها و وحدت آیات است. برای نقد نظریه وی، چهار سوره مائده، مریم، احزاب وحاقه انتخاب شده اند و مورد بررسی قرار گرفته اند. هرچند حوی در بسیاری از موارد همچون دیگر مفسرانی که به تفسیر موضوعی نظر داشته اند به درستی به رابطه آیات یک سوره با آیات سوره بقره اشاره کرده و از کنار هم قرار دادن آنها نوعی تفسیر قرآن به قرآن صحیح ارائه داده که باعث فهم جدید و فزون تری از مدلول و مفهوم آیه می شود و در در موارد بسیاری نیز به خاطر ارتباط دادن تمام آیات یک سوره به یک یا چند آیه از سوره بقره دچار تکلف و تحمیل سلیقه شده است.این مسئله از دقت وی در تشخیص غرض اصلی سوره کاسته است و وی را به وادی تکرار و کلی گویی در کشف اهداف سوره کشانده است . بنابراین، این روشی که حوی در تفسیر قرآن ارائه داده روشی است که دارای معایب و نواقص فراوانی است و نباید در تفسیر قرآن به آن استناد نمود زیرا مبنای مفسر در این تفسیر مبنای غلطی است.