بررسی رابطه بین انواع سبکهای عمومی تصمیمگیری مدیران وسلامت سازمانی دراستانداری هرمزگان وفرمانداریهای تابعه
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
هدف این تحقیق بررسی رابطه بین انواع سبکهای عمومی تصمیمگیری مدیران(عقلایی، شهودی، وابستگی، آنی و اجتنابی) و سلامت سازمانی در سه سطح نهادی( یگانگینهادی)،سطح اداری(نفوذ مدیر، ملاحظهگری، ساختدهی و پشتیبانی منابع) و سطح فنی(تأکید علمی و روحیه)بودهاست. جامعه آماری شامل کلیه مدیران میانی و پایه و کارکنان رسمی، پیمانی و قراردادی شاغل در استانداری هرمزگان و فرمانداریهای تابعه است. که تعداد مدیران میانی و و پایه آن 97 نفر و تعداد کارکنان آن حدود 742 نفر است.که با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی طبقهای متناسب تعداد 78 مدیر و 255 نفر از کارکنان مورد پرسش قرار گرفتند.ابزار تحقیق شامل پرسشنامه44سوالی استاندارد سلامت سازمانی هوی و فیلدمن(1998) و پرسشنامه سبکهای عمومی تصمیمگیری اسکات و بروس مشتمل بر 25 سوال بود. روایی این ابزارها پس از انجام مطالعات اولیه و تهیه چارچوبنظری تحقیق با استفاده از نظر متخصصان و اساتید راهنما و مشاور مورد تأیید قرار گرفت. و برای محاسبه پایایی آنها روی نمونه 30 نفری از جامعه آماری اجرا و ضریب آلفای کرونباخ محاسبه شد که برای پرسشنامه سلامت سازمانی 893/0 و برای پرسشنامه سبکهای عمومی تصمیمگیری 862/0 بدست آمد. فرضیههای تحقیق پس از جمعآوری دادهها از طریق پرسشنامههای مذکور با استفاده از روشهای آماری توصیفی و استنباطی مورد تجزیه و تحلیل و آزمون قرار گرفتند. به طور کلی نتایج نشان داد که: بین سبکهای تصمیمگیری عقلایی، شهودی، و وابستگی و سلامت سازمانی رابطه مثبت و معنیداری وجود دارد. بین سبکهای تصمیمگیری آنی و اجتنابی و سلامت سازمانی رابطه منفی و معنیداری وجود دارد. همچنین این نتایج به تفکیک در دو جامعه آماری استانداری هرمزگان و فرمانداریهای تابعه نیز تأیید گردید. بین سبک تصمیمگیری عقلایی و سطوح اداری و نهادی سلامت سازمانی رابطه مثبت و معنیداری بدست آمد. بین سبکهای تصمیمگیری شهودی و وابستگی و سطوح اداری و فنی سلامت سازمانی رابطه مثبت و معنیداری وجود دارد. بین سبکهای تصمیمگیری آنی و اجتنابی و سطوح اداری، فنی و نهادی سلامت سازمانی رابطه منفی و معنیداری وجود دارد.