نقش تاب آوری و یادگیری خودتنظیمی در پیش بینی پیشرفت تحصیلی درس ریاضی دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر شیراز
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
هدف از این پژوهش نقش تاب آوری و یادگیری خودتنظیمی در پیش بینی پیشرفت تحصیلی درس ریاضی دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر شیراز بود. به لحاظ ماهیت و اهداف، این پژوهش کاربردی و از نوع توصیفی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر شیراز درسال تحصیلی 94-1393 بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای از بین نواحی چهار گانه شهر شیراز به صورت تصادفی یک ناحیه انتخاب و به صورت تصادفی 6 مدرسه انتخاب و از هر مدرسه یک کلاس انتخاب و تمام دانش آموزان آن کلاس ها به عنوان نمونه آماری در پژوهش حاضر شرکت داده شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های تاب آوری کونور و دیویدسون (2003)، یادگیری خودتنظیمی پنتریچ و دگروت (1990) و آزمون استاندارد درس ریاضی استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات حاصل از داده ها از آزمون های ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون ساده و چندگانه به شیوه همزمان استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که بین تاب آوری و یادگیری خودتنظیمی و از بین راهبردهای آن بین خودکارآمدی، ارزش تکلیف، راهبردهای شناختی و فراشناختی با پیشرفت تحصیلی رابطه مثبت و معنادار و بین اضطراب امتحان با پیشرفت تحصیلی رابطه منفی و معنادار وجود دارد. همچنین یافته های پژوهش نشان داد که تاب آوری و راهبردهای خودکارآمدی، شناختی و فراشناختی، پیشرفت تحصیلی دانش آموزان را به صورت مثبت و اضطراب امتحان، پیشرفت تحصیلی دانش آموزان را به صورت منفی پیش بینی می کنند.