Thesis

مقایسه سبک های دلبستگی و خودکارآمدی با شادکامی در والدین کودکان بیش فعال و عادی

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

هدف: پژوهش حاضر به منظور بررسی و مقایسه رابطه سبک های دلبستگی ، خودکارآمدی و شادکامی در والدین کودکان دارای اختلال بیش فعالی-نقص توجه و عادی صورت گرفت. مواد و روش ها؛ این پژوهش یک مطالعه توصیفی به روش عّلی مقایسه ای است و جامعه آماری آن شامل کلیه کودکان عادی وکودکان دارای اختلال بیش فعالی-نقص توجه شهر تهران در محدوده سنی 5تا15سال می باشد(با توجه به اهمیت تشخیص صحیح اختلال بیش فعالی-نقص توجه ، کودکان دارای اختلال نامبرده صرفاً از کلینیک های تخصصی درمان این اختلال انتخاب شدند).تعداد نمونه این مطالعه شامل 150نفر(2گروه 75نفری از والدین دارای کودکان عادی و 75نفر والدین دارای کودکان با اختلال بیش فعالی- نقص توجه )از کودکان شهر تهران که به روش نمونه در دسترس انتخاب شدند.ابزار گردآوری داده های این مطالعه ،پرسشنامه های ؛شادکامی آکسفورد(2001)،سبک دلبستگی کولینز و رید(1990)و خودکارآمدی شرر و همکاران (1982)بود.داده های پژوهش با استفاده از آزمون tدو گروه مستقل برای آزمودن فرضیه ها و با استفاده از نرم افزارspss-21 و آزمون تی دو هتلینگ با استفاده از نرم افزارr3.01 به منظور بررسی هدف اصلی پژوهش ، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها:نتایج نشان داد که بین سبک دلبستگی ، میزان شادکامی و خودکارآمدی والدین دارای کودکان عادی و اختلال بیش فعالی-نقص توجه تفاوت معناداری وجود دارد(p<0.05). نتیجه گیری: با توجه به نتایج مطالعه حاضر و روشن شدن تفاوت میان سبک دلبستگی ، میزان شادکامی و خودکارآمدی در خصوص والدین دارای کودکان عادی و بیش فعال، پیشنهاد می گردد برنامه های ویژه ای از سوی متخصصان فعال در این حوزه جهت بهبود وضعیت والدین دارای کودکان بیش فعال به کار گرفته شود.

Supervisors and advisors

غلامرضا محمودی، شیرین کوشکی

Similar theses

Similar items