اثربخشی آموزش ذهن آگاهی مبتنی بر تنیدگی برکاهش پرخاشگری، رفتار پرخطر و بهبود کیفیت زندگی نوجوانان پسر بیسرپرست
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مطالعات مختلف نشان دادهاند نوجوانان همچون بزرگسالان از اختلالات مختلفی مثل پرخاشگری رنج میبرند و این اختلالات عملکرد و زندگی آتی آنها را تحت تاثیر قرار میدهد. تجربه یک دوره پرخاشگری در نوجوانی، یک عامل خطر برای بروز رفتارهای پرخطر آتی و همچنین کاهش کیفیت زندگی محسوب میشود. هدف از این پژوهش برسی میزان اثربخشی آموزش ذهن آگاهی مبتنی بر تنیدگی برکاهش پرخاشگری، رفتار پرخطر و بهبود کیفیت زندگی نوجوانان پسر بیسرپرست است. جامعه مورد مطالعه شامل کلیه نوجوانان پسر بیسرپرست شهر مشهد است که با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند، دو مرکز نگهداری نوجوانان پسر بیسرپرست انتخاب شدند و سپس به طور تصادفی در دو گروه 8 نفره کنترل و آزمایش جایگزین شدند.