مقایسه سبک های دفاعی در مادران کودکان عادی با مادران کودکان دارای عقب ماندگی ذهنی، اوتیسم ، ناشنوایی و نابینایی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
این پژوهش با هدف مقایسه نمرات مکانیسم های دفاعی بین مادران چهار گروه از کودکان استثنایی و مادران کودکان عادی صورت گرفت. برای پیشبرد اهداف پژوهش از بین مدارس کودکان استثنایی برای هر یک از گروه های مربوط به کودکان استثنایی ناشنوا، نابینا، عقب مانده ذهنی، و مبتلا به اتیسم تعداد 150 مادر مراجعه کننده و علاقه مند به شرکت در پژوهش (هر گروه 30 نفر) انتخاب شدند. همچنین یک گروه معادل با این گروه ها از نظر سن از بین مدارس عادی انتخاب شد و این 5 گروه از مادران به پرسش نامه 40 سوالی مکانیسم های دفاعی (dsq-40) پاسخ دادند. برای تحلیل فرضیه های پژوهش از آزمون تحلیل واریانس استفاده شد. نتایج پژوهش گویای این بود که از بین 12 مکانیسم دفاعی رشد نایافته نمرات مادران کودکان استثنایی در مکانیسم های دفاعی دلیل تراشی، فرافکنی، انکار، لایه سازی، پرخاشگری منفعل، جابجایی به طور معنی داری از نمرات مادران عادی بالاتر بود. همچنین نتایج پژوهش فعلی گویای این بود که در تمامی مکانیسم های دفاعی رشد یافته نمرات مادران کودکان عادی بالاتر از نمرات کودکان استثنایی است. در مورد مکانیسم های روان آزرده نیز به جز مکانیسم دفاعی تشکل واکنشی نمرات مادران کودکان استثنایی بالاتر از نمرات مادران کودکان عادی بود. یافته های بدست آمده با تکیه بر نظریه های مکانیسم های دفاعی بحث شدند.