Thesis

بررسی ایمونولوژیکی اثر ایبوپروفن در جلوگیری از گسترش بیماری در موشهای balb/c مبتلا به لیشمانیاماژور

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

چکیده : عفونت لیشمانیاماژوز درموشهای حساس balb/c همراه باگسترش متاستاتیک زخم های اولیه میباشد، دراین طرح اثرایبوپروفن در جلوگیری ازگسترده شدن عفونت l.major درموشهای balb/c در 2 سری بررسی گردید . سری :)i تعداد 30 عدد موش balb/c به 3 گروه 10 تایی تقسیم شدند : الف - گروه کنترل: موشهای این گروه فقط آب خوراکی دریافت نمودند . ب - گروه درمان خوراکی: به موشهای این گروه 320 میکروگرم درمیلی لیترایبوپروفن خوراکی داده شد . پ - گروه درمان تزریقی: به موشهای این گروه روزانه 10 mg/kg ایبوپروفن ازطریق داخل صفاق تزریق شد . سری 40)ii عدد موش balb/c مطابق پرتکل زیر به 5 گروه 8 تایی تقسیم شدند. الف - گروه کنترل : به موشهای گروه کنترل تنها آب خوراکی داده شد. ب - گروه درمان تزریقی : به موشهای این گروه 150 mg/kg ایبوپروفن به طریق زیر جلدی 2 روز درهفته تزریق شد . پ - گروه درمان خوراکی : سه گروه خوراکی به ترتیب 80-160-320، میکروگرم در میکروگرم درمیلی لیترایبوپروفن دریافت کردند . نتایج بدست آمده ازاین بررسی به شرح زیر میباشند :-1 تعیین قطر زخم ها : دراین بررسی قطر زخم ها 2 بار درهفته اندازه گرفته شدند . سری)i نتایج نشان دادکه بین گروه کنترل و گروه تحت درمان خوراکی ازنظر میانگی قطر زخم دراواخر ماه اول - دوم - سوم - اختلاف معنی داری وجود دارد)p 0/05(. نتایج بدست آمده نشان دادند که داروی ایبوپروفن توانست تاحدودی ازسیر بیماری احتمالا باتقویت سیستم ایمنی از طریق مهار pg ها جلوگیری نماید، امااین اثر دارو یک اثر قاطع نبود و لذا نتوانست از مرگ و میراین موشها جلوگیری نماید. بنابراین ممکن است عوامل دیگری دراین امردخالت داشته باشند .