نقش فعالیت های گروهی فوق برنامه بر سازگاری روانی اجتماعی دانش آموزان استثنایی استان گیلان (3تا 13-1- 87 -1387)
چکیده
این پژوهش به منظور بررسی میزان نقش فعالیتهایگروهی فوق برنامه بر سازگاری روانی اجتماعی دانش آموزان استثنایی استان گیلان در سال تحصیلی 85-84انجام گرفته است. برای بررسی نمونهای به حجم 337نفر از دانشآموزاناستثنایی استان گیلان با روش نمونهگیری تصادفی طبقهایانتخاب شده و با پرسشنامهی پژوهشگر ساختهی برگرفته از مقیاس رشد اجتماعی واینلند که والدین و معلم مربوط بهتفکیک برای دانشآموزان برگزیده شده باید به آن پاسخمیدادند مورد ارزیابی قرار گرفتند. فعالیتهای گروهی فوق برنامهای که در این پژوهشمورد سنجش قرار گرفتند شامل اردوها،بازدیدها، عضویت در فعالیتهای هنری شامل گروههای سرود و نمایش و فعالیتهای ورزشی فوتبال و دومیدانی بود. روش به کار رفته در این پژوهش توصیفی و از نوعهمبستگی آن بود. نتایج نشان داد ضریب همبستگی بالایی بین متغیرهایپیشبین(فعالیتهای فوق برنامه)و متغیر ملاک(سازگاری روانی اجتماعی)وجود داشته و تمام متغیرهایپیشبین در شرایط همزمان نقش مثبت و تأثیرگذاری بر 2lمتغیر ملاک داشته و نقش تمام آنها در سطح 5 درصد معنیدار بود. همچنین تفاوت معنیداری بین سازگاری روانیاجتماعی دانشآموزان دختر و پسر مشاهده نشد.در بررسی میزان بیشترین و کمترین نقش فعالیتهای فوقبرنامه به تفکیک برای گروههای ناشنوا،چند معلولیتی،کمتوان ذهنی و نابینا در رگرسیون همزمان و تفکیکی نیز مشخص شد.برای گروه ناشنوا بیشترین و کمترین نقش بهترتیب مربوط به فعالیتهای فوق برنامه عضویت در گروهنمایش و اردوی زیارتی و برای گروه چند معلولیتیعضویت در گروه سرود،ورزش دو و میدانی و برای کمتوان ذهنی عضویت در گروه سرود و ورزش فوتبال و در نهایت برای گروه نابینا عضویت در گروه سرود و عضویتدر گروه نمایش بود.