بررسی روند عملیات احیاء قلبی - ریوی (cpr) در بیماران بخش اورژانس بیمارستان شریعتی
چکیده
طی یک مطالعه به شیوه آینده نگر (prospective) و مقطعی (cross sectional) در بخش اورژانس بیمارستان شریعتی در طی یک دوره 9 ماهه 100 بیماری که نیازمند انجام عملیات احیا و اقدامات acls بودند مورد بررسی قرار گرفتند. در طی این مطالعه به مشاهده، بررسی و ثبت ریتم اولیه بیمار در بدو ورود به اورژانس ، نحوه انجام عملیات crp، موارد استفاده از دفیبریلاتور و روند دارو درمانی بیمار پرداختیم. هدف از این مطالعه تعیین میزان موفقیت crp و بررسی میزان انطباق اقدامات درمانی انجام شده در جریان عملیات احیاء با دستورالعملهای ارائه شده توسط aha در راستای استاندارد نمودن منطق فارماکوتراپی احیاء بوده است . از 100 نفر بیمار مورد مطالعه 25 مورد در خارج از بیمارستان دچار ایست قلبی تنفسی شده بودند که میزان موفقیت نهایی صفر بود و از 75 مورد ایست قلبی در داخل بیمارستان 2 نفر احیاء موفقیت آمیزی داشتند و از بیمارستان مرخص شدند. 70 درصد بیماران مرد و 30 درصد زن بودند میانگین سنی بیماران 57+-20 سال با محدوده 17-95 سال بود زمان cpr بین گروهی که احیا شدند و گروهی که احیاء موفقیت آمیزی نداشتند اختلاف قابل توجهی وجود نداشت (p>0/05). میزان موفقیت در بیمارانی که ریتم فیبریلاسیون بطنی داشتند در مقایسه با ریتم هایی چون آسیتول و فعالیت الکتریکی بدون نبض (pea) بیشتر بود (p0/032). از نظر داروهای مورد مصرف در این بیماران باید گفت که در 90 درصد بیماران اپی نفرین از نوع محلول 0/001 با ماکزیمم دوز مصرفی 20mg استفاده شده است و در هیچ مورد از مایعات وریدی تزریقی بعد از تجویز دارو خصوصا اپی نفرین تزریق نشده است . نکته قابل توجه مصرف زیاد بی کربنات سدیم است که در 78 درصد موارد و با ماکزیمی دوز 3 و یال استفاده گردیده است این در حالی است که مصرف زیاد بی کربنات سدیم در هنگام ایست قلبی تنفسی سبب مقاوم شدن اسیدوزیس و عدم پاسخدهی بیمار به عملیات احیاء می گردد. با توجه به نتایج بدست آمده از عملیات احیاء (2 درصد) باید در جهت بهبود و تصحیح یکسری مسائل کوشش بسیار بالا نمود از قبیل: -1 بالا بردن سطح آگاهی جامعه و آموزش bls از طریق رسانه های ارتباط جمعی، آموزش مدارس و ارگانها -2 کاهش زمان پاسخدهی مراکز فوریتهای پزشکی -3 مجهز نمودن آمبولانسها به دفیبریلاتور و امکانات پیشرفته دیگری همچون دفیبریلاتورهای اتوماتیک و ... -4 برگزاری کلاسهای بازآموزی acls و bls برای پرسنل اورژانس و کاردرمانی -5 وجود یک ریتم منظم و منسجم crp و داشتن یک رهبر (leader) آگاه در بیمارستان و بخش اورژانس .