بررسی چهارساله کانسرمری تائید شده با بیوپسی در بخش پاتولوژی بیمارستان خاتم الانبیاء (ص) زاهدان 1368-71
چکیده
کانسرمری یکی ازشایعترین علل مرگ در میان بدخیمی هاست و علیرغم پیشرفتهایی که در زمینه جراحی رادیوتراپی و شیمی درمانی صورت گرفته است هنوز درمان تسکینی بیشتر از معالجه قطعی دراکثر بیماران انجام میشود در کلینیک کانسرمری به معنی اسکواموس سل کارسینوما بوده و درحقیقت بیش از 90 درصد موارد اولیه کانسر مری را شامل میشود و پس از آن آدنوکارسینوم درصد کمتری را تشکیل میدهد علامت کلاسیک بیماری دیسفاژی است ولی متاسفانه هنگامیکه این علامت بوجود میاید بیماری بایستی غیر قابل درمان تلقی شود بنظر میرسد که تنها شانس برای درمان این بیماری جداسازی بیماران با ریسک بالا باشد و تاکیدی است براینکه دیسفاژی راهرگز سایکوژنیک نکنیم و بررسی های لازم را تارسیدن به تشخیص قطعی ادامه دهیم . در این مطالعه ضمن مروری بر کانسر مری 131 مورد اثبات شده آن بررسی شد و مشخص گردید که میزان ابتلا در خانمها و آقایان تقریبا مساوی است (خانمها 52 درصد) حداکثر شیوع بیماری سنین 50-70 سال بوده و شایعترین محل آناتومیک در مورد s.c.c ثلث میانی و در aseno ca ثلث تحتانی میباشد همچنین در ثلث فوقانی بطور مشخص نسبت خانمها بالاتراست .