پایان‌نامه

گزارش یک بیماری بسیار نادر نوروفیبرومای پستان در یک خانم 23 ساله

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

کارسینوم پستان هم چنان شایعترین نئوپلاسم بدخیم زنان به شمار می رود. سرطان پستان سومین علت مرگ و میر زنان ناشی از سرطان در زنان است . پستان یک غده عرقی است که از لایه اکتودرم منشا می گیرد و سپس آلوئولها و مجاری را تشکیل میدهد. case مورد نظر ما خانمی است 23 ساله ساکن کرمانشاه که با توده ای عمیق در پستان راست مراجعه کرده که فاقد درد و تغییرات واضح پوستی و هر نوع ترشحی بوده است . در معاینه پستان در لمس توده ای عمقی در ربع فوقانی داخلی لمس گردیده که اندازه آن حدود 4x3cm بدون حساسیت با قوام سفت و حاشیه صاف بوده است . از توده پستان بیوپسی اکسیژنال بعمل آمد که جواب پاتولوژی نوروفیبرومای عمقی پستان گزارش گردید. آزمایشات بیمار همگی نرمال بودند بعد از عمل بیمار مشکل خاصی نداشت . توده کپسول دار و کرم رنگ بود. از سال 1978 تا سال 1998 در کل دنیا فقط 6 مورد نورفیبرومای پستان گزارش گردیده است و هفتمین مورد آن برای اولین بار است که در ایران گزارش میشود. بطور کلی این تومور خوش خیم پستان بسیار نادر است . نوروفیبروما تومور خوش خیمی است که از سلولهای شوان و فیبروبلاست های غلاف اعصاب محیطی منشا می گیرد. نوروفیبرومها به خودر خود ندرتا سمپتوماتیک میشوند. بعنوان یک قانون تومور کپسول دار نیست ، ولی معمولا کپسول دارد. از نظر میکردسکوپی نوروفیبروما متشکل از یک پرولیفراسیون مرکب است که حاوی تمام عناصر یک عصب محیطی است ، آکسونها، سلولهای شوان، فیبروبلاست ها و سلول های پری نورال. نروفیبروماتوز (n.f)بطور کلی گروهی از بیماریهای ارثی است که می توانند در پوست ، دستگاه عصبی، استخوان، غدد درون ریز و بسیاری از ارگانهای دیگر همراه با ناهنجاریهای مادرزادی وجود داشته باشد و اغلب بعنوان شکلی از تومورهای خوش خیم در نظر گرفته میشود. در تمام موارد توزیع فامیلی با وراثت اتوزومال غالب می باشد. نوروفیبروماتوز شامل دو بیماری متمایز است ، که ژن هر کدام برروی دو قطعه کروموزوم مجزا قرار گرفته است . نوع n.f-1 که ژن آن برروی کروموزم 17 قرار دارد (نوع محیطی) و همراه ضایعات پوستی لکه های شیر قهوه ای و ندولهای lisch می باشد. نوع n.f-2 که ژن آن برروی کروموزوم 22 قرار دارد (نوع مرکزی) که عمدتا سبب گرفتاری آکوستیک (معمولادو طرفه) میشود. دژنراسیون بدخیم تومود در 2-5 درصد بیماران رخ میدهد. انواع محیطی به سارکوم و انواع مرکزی به آستروسیتوما و گلیوبلاستوما تبدیل می شوند. تومورهای پوستی نباید برداشته شوند حتی اگر از لحاظ زیبایی مشکل ساز باشند و یا افزایش اندازه را نشان دهند. تومورهای اعصاب محیطی که بدخیم می شوند (سارکوماها) نیاز به مسائل جراحی خاصی دارند. به اشخاص قبلا توصیه میشود که بچه دار نشوند.

اساتید راهنما و مشاور

نسیم بانی سعید

پایان‌نامه‌های مشابه

اسناد مشابه