فرهنگ استعارات شاهنامه

فرهنگ کنایات شاهنامه فردوسی

رساله موجود، فرهنگ کنایات شاهنامه فردوسی است و گردآورنده کوشیده است تا موضوع را از ابعاد گوناگون بررسی کند. قدم اول، مطالعه کتب بلاغی متقدم و متاخر و پاره ای مقالات بود تا کنایه و انواع آن بهتر شناخته شود. ماحصل این بررسی در فصلی تحت عنوان کلیات و تعاریف در سرآغاز رساله گنجانده ش

فرهنگِ تشبیهاتِ شاهنامه ی فردوسی: )دفتر اوّل و دوّمِ شاهنامه(

چکیده شمار تشبیهات به کاررفته در شاهنامه ی فردوسی بسیار زیاد است و در هر برگی از شاهنامه به چند نمونه از تشبیه برخورد می کنیم. این تشبیهات ساختارهای متفاوتی دارند و اجزای آن ها، متناسب با مورد، تغییر می کند. در بسیاری از تشبیه ها تنها دو طرفِ اول تشبیه وجود دارد و اداتِ تشبیه و و

فرهنگ استعارات و کنایات در کلیله و دمنه

مطالعه تطبیقی استعارات مفهومی در انگلیسی و فارسی: جهانی یا خاص فرهنگ؟

در دو دهه اخیر مطالعات بسیاری بر استعارات مفهومی صورت گرفته است. گسترش در این زمینه به دنبال انتشار کتاب لیکاف و جانسن با عنوان «استعاره هایی که با آنان زندگی می کنیم»(????)، نقش مفهومی استعارات و ارتباط بین زبان و اندیشه را توصیف می کند. در واقع استعارات در زبان، سیستمشناختی و م

بررسی بازتاب شاهنامه ی فردوسی در فرهنگ عامه ی بختیاری

چکیده شاهنامه بی گمان از سرچشمه های فرهنگ باستانی ایرانی است که خود از اسطوره ها و تاریخ نوشته ونانوشته ی ما حکایت می کند . این اثر حماسی گران سنگ از دلاوری ها ، آیین ها و همه ی لایه های گونه گون زندگی اجتماعی ایرانیان از « دوره های ابتدایی » بخشی از روشنای تاریخی روایت ها دارد .

بررسی سه اثر در حوزه شاهنامه پژوهی: فرهنگ شاهنامه، نامه باستان و یادداشتهای شاهنامه (با تکیه بر داستان رستم و سهراب)

غمنامه رستم و سهراب از داستان¬های مشهور شاهنامه است. پایان¬نامه حاضر به¬ بررسی شرح و توضیح داستان رستم و سهراب در سه اثر مربوط به حوزه شاهنامه¬پژوهی پرداخته است. این داستان از منظر نامه باستان از¬کزازی ، یادداشت¬های شاهنامه از جلال خالقی¬¬مطلق و فرهنگ شاهنامه از علی رواقی بررسی ش

پژواک فرهنگ آزرم و ادب در شاهنامه و متون پهلوی

شاهنامه، آیینة تمام‌نمای فرهنگ، حکمت و اندیشة ایرانیان و تجلی‌گاه باورها، آداب و رسوم اجتماعی آنان است که آن را می‌توان با رویکردهای گوناگون واکاوید.این اثر سترگ مهمترین سند به جای مانده از فرهنگ منظوم ایران باستان است. فردوسی که ستایشگر باورهای فرهنگی از جمله آزرم و ادب است، آن

پژواک فرهنگ آزرم و ادب در شاهنامه و متون پهلوی

شاهنامه، آیینة تمام‌نمای فرهنگ، حکمت و اندیشة ایرانیان و تجلی‌گاه باورها، آداب و رسوم اجتماعی آنان است که آن را می‌توان با رویکردهای گوناگون واکاوید.این اثر سترگ مهمترین سند به جای مانده از فرهنگ منظوم ایران باستان است. فردوسی که ستایشگر باورهای فرهنگی از جمله آزرم و ادب است، آن

چرا در فرهنگ عامّه پایان شاهنامه خوش پنداشته می شود؟

مَثَلِ «شاهنامه آخرش خوش است» از پرآوازه‌ترین مَثَل‌ها در فرهنگ ایرانی است. هنگامی‌که برای کسی امری ناخوش رخ می‌دهد و دیگری بِدان خشنود است، در واکنش این سخن را به‌کار می‌برد. می‌دانیم که شاهنامه با تازشِ تازیان به ایران پایان می‌پذیرد؛ پس چگونه است که پایان آن را خوش پنداشته‌اند

تجلی کمان مرکب در فرهنگ ایران باستان با تاکید بر شاهنامه

کمان مرکب یکی از مهم‌ترین جنگ‌افزارهای تمدن ایرانی بود که با استفاده از آن توانستند در ادوار مختلف در برابر دشمنان مقاومت نمایند . ساخت خاص این کمان‌که بر اساس کشفیات باستان‌شناسی متعلق به اقوام ایرانی سکا است، این امکان را برای تیرانداز فراهم می‌کرد که به‌صورت سواره و پیاده از آ

مردم شناسی شاهنامه: پیوندهای برون متنی شاهنامه فردوسی با مفهوم مرگ و آیین تدفین در فرهنگ ایرانی

در میان سازه‌های متنی شاهنامه فردوسی، بافت‌های زیادی از متن با برون‌متن شاهنامه ارتباط دارد؛ چرا که شاهنامه، بازتابی از بافت کلانِ اجتماعی – فرهنگی روزگار فردوسی است که در آن به مراسم آیینی چون، ازدواج، تشرّف و مرگ اشاره شده است. بخشی از بافت رواییِ شاهنامه با مفاهیم و آیین

بررسی همسانی‌های شخصیتِ «فرهنگِ دیوزاد» و «رستم یک‌دست» و تأثیرپذیریِ آنان از سنّت‌های عیاری (براساس طومارهای نقالی و روایت‌های عامیانۀ شاهنامه)

یکی از رایج‌ترین موضوعات در طومارهای نقالی، همسانی‌ها و همانندی‌هایی است که بین برخی بن‌مایه‌ها و شخصیت‌های داستانی وجود دارد، که می‌توان علل متعددی را برای آن برشمرد. یکی از این علت‌ها، تقلید نقالان و قصه‌گزاران از روایت‌ها و شخصیت‌های محبوب و مشهور قصه‌های عامیانه در ساختِ آن ش