فرهنگ استعارات و کنایات در کلیله و دمنه
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
شاهنامه حکیم ابوالقاسم فردوسی، بزرگترین اثر حماسی زبان فارسی و پشتوانه فرهنگ و اندیشه های ایرانی ، از چشم اندازهای گوناگون قابل بررسی است. عناصر بلاغی نیز در این اثر سترگ نمودهای فراوانی دارد . پایان نامه حاضر با عنوان فرهنگ استعارات شاهنامه به بررسی ابیات شاهنامه از نظر استعاره
موضوع این رساله مقایسه ساختار دستوری کلیله و دمنه با انوار سهیلی است. که در آن، ساختار دستوری کلیله و دمنه و انوار سهیلی بررسی شده است. اختصاصات دستوری و سبک زبانی کلیله و دمنه از نظر تحقیق و پژوهش درخور توجه است و کتاب انوار سهیلی که تحریر دیگری از این اثر است از ویژگی های دستور
حضور موثر حیوانات در حیات آدمی باعث شده که این موجودات ابتدا در حیات اساطیری و سپس به شکل نمادین در خدمت اندیشه های انسان قرار گیرد. قابل توجه است که حیوانات علاوه بر حضور در اساطیر و حماسه ها، بعدها در داستان های عرفانی، تعلیمی و حکایات پندآموز نیز نقش آفرینی می کنند. یکی از آثا
نقد و بررسی جامعه شناختی کلیله و دمنه نقد جامعه شناختی، از مهم ترین دستاوردهایی است که به واسطه ی آن می توان یک اثر ادبی را مورد تحلیل و بررسی قرار داد. در یک سوی این تحلیل، واقعیّت های اجتماعی قرار دارد و در سوی دیگر بازتاب آن در جهان تخیّلی و هنری اثر ادبی بنابراین پژوهشگر باید
قدرت به دلیل محوریت در علوم سیاسی موضوع علم سیاست شده است که با تمامی مولفه هایش متشکل از اندیشه سیاسی است و پرداختن به آن بسیار قابل تأمل است. این مفهوم که در میان مفاهیم موجود در اندیشه سیاسی بسیار پررنگ و برجسته جلوه می کند، موضوع این رساله است که در کلیله و دمنه بررسی می شود.
کلیله و دمنه بی گمان یکی از گنجینه های غنی ادبی جهان است.این کتاب ارزشمند خیلی زود در ادبیات جهان مورد قبول قرار گرفت، قبول عام و پایگاه رفیع این اثر گران قدر را از انبوه نسخه ها و ترجمه مختلف آن می توان فهمید . کثرت ترجمه از زبانی به زبان دیگر و انتقال از فرهنگی به فرهنگ دیگر مو
کلیله و دمنه از جنبه های مختلف در تاریخ تمدن هند، ایران و جوامع اسلامی اهمیت داشته است. این کتاب بخوبی نگرش به انسان و اجتماع را در جامعه سنّتی (پیش از عصر بیداری) منعکس می کند. این کتاب به علّت امتزاج با فرهنگ های مختلف شرقی از لایه های متعدد برخوردار است. به طوری که حداقل نقش،
کلیله و دمنه از جنبههای مختلف در تاریخ تمدن هند، ایران و جوامع اسلامی اهمیت داشته است. این کتاب بخوبی نگرش به انسان و اجتماع را در جامعة سنّتی (پیش از عصر بیداری) منعکس میکند. این کتاب به علّت امتزاج با فرهنگهای مختلف شرقی از لایههای متعدد برخوردار است. به طوری که حداقل نقش،
تأمل در مقدمه کتاب کلیله و دمنه و باب برزویه حکیم این کتاب نشان میدهد که این دو بخش از افزودههای بزرگمهر حکیم و یا به اعتقاد برخی از ابنمقفع است. آنچه مهم است اینکه این دو بخش هندی نیست و دریچهای به فرهنگ و ادب ایرانیان باستان است. موضوعات اصلی این دو بخش عبارت است از خردورزی
تأمل در مقدمه کتاب کلیله و دمنه و باب برزویه حکیم این کتاب نشان میدهد که این دو بخش از افزودههای بزرگمهر حکیم و یا به اعتقاد برخی از ابنمقفع است. آنچه مهم است اینکه این دو بخش هندی نیست و دریچهای به فرهنگ و ادب ایرانیان باستان است. موضوعات اصلی این دو بخش عبارت است از خردورزی
کلیله و دمنه با تکیه بر حکمتآموزی و مفاهیم خرد و سخن و نامیرایی، چنین مینماید که از متون پیش از خود برگرفته و تکوین یافتهاست؛ از آن به بعد، به زبانهای مختلف ترجمه شده و هر مترجم، مقدمهای بر آن افزودهاست که ضمن بازتولید محورهای کلیله و دمنه، ارجاعهایی مبتنی بر گفتمان هر دوره و
در اینکه سامانیان در پی احیای فرهنگ ایران باستان بودهاند، تردیدی وجود ندارد. حمایت آنها از دقیقی شاعر و تشویق او برای به نظم کشیدن خداینامه را باید به همین خاطر دانست. اما دقیقی تنها شاعری نبود که سامانیان او را به کاری چنین بزرگ گمارده بودند. رودکی، بزرگترین شاعر دربار سامانیان،