بررسی تغییرات سطح آبهای زیرزمینی دشت بهار همدان
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
پژوهش حاضر به منظور کاربرد مدل های جبری و زمین آماری در پهنه بندی عمق آبهای زیرزمینی دشت تبریز در یک بازه زمانی 13 ساله ( 1380 تا 1392)، با استفاده از داده های 42حلقه چاه پیزومتری در سطح دشت تبریز به انجام رسیده است. مدل های مورد استفاده شامل، مدل idw و مجموعه روش های توابع شعاعی
در سالهای اخیر، نوسان و بالا رفتن سطح آب زیرزمینی در دشت پارس آباد مغان منجر به بروز مشکلاتی برای کشاورزان منطقه و نیز نمو شدن ابنیه شهری و روستایی شده است. چنانچه نبود زه کشی های مداوم در اکثر نقاط دشت باعث شور شدن خاک های مزروعی و نشست برخی منازل گردیده است. برای پایش نوسان سطح
با توجه به تأثیر چرخه آب بر تمام جنبه های زندگی بشر منابع آب زیرزمینی به عنوان مهمترین منبع تأمین آب شیرین دارای اهمیت زیادی هستند. لزوم توجه به این منابع و جلوگیری از تخریب آنها نیازمند به رویکرد جامع و برنامه ریزی بلند مدت دارد. تراز سطح آب زیرزمینی عامل مهمی است که امکان قضاوت
دشت هادیشهر که بخشی از محدوده مطالعاتی جلفا ـ دوزال است در شمال غربی استان آذربایجان شرقی و در فاصله 110 کیلومتری شمال شهر تبریز قرار گرفته است. منطقه مورد مطالعه یکی از زیر حوضه های رودخانه ارس و در حوضه آبریز دریای خزر قرار دارد.
امروزه افزایش جمعیت و نیازهای گستردۀ انسانی به منابع آب، سبب بهرهبرداری غیرمتعارف از آبهای زیرزمینی شده و افت سطح آنها را در پی داشته است. افت سطح آبهای زیرزمینی باعث بروز مشکلاتی چون شورشدن آبهای زیرزمینی و فرونشست زمین و انسداد منافذ نفوذ آب شده است. این تحقیق با هدف مشخص
چاههای مشاهداتی و پیزومتری در مطالعات و بررسیهای زمینشناسی، ژئومورفیکی و آبهای زیرزمینی از اهمیت ویژهای برخوردار میباشند. هدف اصلی این پژوهش مدلسازی نوسان آبهای زیرزمینی دشت شوش در ارتباط با رسوبات و مقاطع زمینشناسی با استفاده ازGIS میباشد. در این راستا برای انجام این پ
مقاله ی دشت صفیآباد یکی از دشتهای شمالی کویر مرکزی ایران است که به دلیل قرار گرفتن در منطقه ی خشک استفاده از آبهای زیرزمینی در آن رایج است. از زمان انجام مطالعات ژئوفیزیکی در سال 1368سطح آبهای زیرزمینی این دشت در حال کاهش است که این امر مشکلاتی چون شورشدن آب چاهها، افزایش هز
دشت همدان- بهار، یکی از چهاردشت منطقه همدان است. وسعت گسترش سفره آبدار اصلی موجود در آبرفتهای این دشت، حدود 520 کیلومترمربع میباشد. این سفره، از طریق نفوذ مستقیم از ریزشهای جوی، نفوذ از جریانهای سطحی، آب برگشتی از مصارف کشاورزی، شرب و صنعت و همچنین ورودیهای زیرزمینی تغذیه و
دشت همدان- بهار، یکی از چهاردشت منطقه همدان است. وسعت گسترش سفره آبدار اصلی موجود در آبرفت های این دشت، حدود 520 کیلومترمربع می باشد. این سفره، از طریق نفوذ مستقیم از ریزش های جوی، نفوذ از جریان های سطحی، آب برگشتی از مصارف کشاورزی، شرب و صنعت و هم چنین ورودی های زیرزمینی تغذیه و
با توجه به فقدان رودخانه های دائمی به جز رودهای با دبی کم در قسمت جنوب غربی مرند ، تامین آب منطقه اعم از شرب ، کشاورزی ، صنعت و دامپروری وابسته به آبهای زیرزمینی است. از طرفی اقتصاد مردم منطقه بیشتر وابسته به کشاورزی و دامپروری بوده و از آنجایی که آب مورد نیاز در این بخش ، حجم عم