بررسی و مقایسه تاثیر دویدن به جلو و دویدن به عقب روی برخی آزمون های عملکردی اندام تحتانی
چکیده
هدف از انجام این کارآزمایی بالینی تصادفی مقایسه تاثیر دو روش تمرینی دویدن به جلو و عقب بر روی برخی آزمونهای عملکردی مورد بررسی قرار گرفته و تایید گردد. یک نمونه 30 نفری از مردان سالم جوان به روی غیر احتمالی ساده انتخاب شده و به روش تصادفی منظم بدو گروه 15 نفری تقسیم بندی شدند. برای یک گروه به مدت 6 هفته و به تعداد سه جلسه در هفته و 15 دقیقه در هر جلسه با سرعت انتخابی دویدن به جلو (گروه fr) و برای گروه دیگر دقیقا با همان حجم تمرین دویدن به عقب (گروه br( انجام شد. آزمونهای عملکردی شامل رومبرگ تصحیح شده، پرش عمودی، پرش طول روی یک پا، زمان جهش متوالی روی یک پا در مسافت 6 متری، و دوی رفت و برگشت سریع بودند که در 4 مرحله در فواصل زمانی 2 هفته ای انجام و نتایج حاصله بین دو گروه توسط آزمون آماری t مستقل با یکدیگر مقایسه گردید. نتایج حاصله نشاندهنده بهبودی معنی دار تمامی آزمونها در هر گروه و همچنین عدم وجود اختلاف معنی دار بین پیشرفت دو گروه پس از 6 هفته بودند. باستثنا این نتایج دو روش تمرینی دویدن به جلو و عقب به یک میزان در افزایش توانائی های عملکردی اندام تحتانی موثر می باشند.
