بررسی نقش تسهیل کننده روش کرانیوساکرال تراپی در کاهش اسپاستی کودکان دایپلژی اسپاستیک فلج مغزی 8-3 سال در مراکز توانبخشی تهران
چکیده
هدف از این مطالعه، بررسی نقش تسهیل کننده روش کرانیوساکرال تراپی در کاهش اسپاستی سیته اندام تحتانی کودکان دایپلژی اسپاستیک بود. این بررسی در جامعه آماری 100کودک فلج مغزی صورت گرفت که 36 کودک در دامنه سنی 8-6 سال در دو گروه کنترل و مورد تحت مطالعه قرار گرفتند. تمام کودکان در طی سه ماه، دوبار (یکبار پیش از شروع درمان و یک بار در پایان مدت تعیین شده) مورد ارزیابی قرار گرفتند و نتایج زیر بدست آمد:- کاهش هایپر تونیسیته ادکتورهای رانی در گروه مورد بیشتر از گروه شاهد بود. - کاهش هایپر تونیسیته پلانتار فلکسورهای مچ پا در گروه مورد بیشتر از گروه شاهد بود.- افزایش دامنه حرکتی غیرفعال ابداکشن ران در گروه مورد بیشتر از گروه شاهد بود. - افزایش دامنه حرتی غیرفعال هایپر تونیسیته فلکسورهای زانو، افزایش دامنه حرکتی غیرفعال اکستانسورهای زانو، بهبود مراحل رشد حرکتی طبیعی وجود نداشت. - ارتباط معنی داری بین کاهش هایپر تونیسیته اداکتورهای رانی با بهبود مرحله رشد حرکتی دیده شد. لازم به ذکر است که در کلیه موارد فوق معادل 5 0/0 در نظر گرفته شده است.