در این آزمایش به منظور تعیین شوری مطلوب برای پرورش میگوی سفید هندی با پنج سطح شوری شامل 10، 20، 30، 40 و 50 قسمت در هزار و چهار تکرار به صورت طرح کاملا تصادفی انجام پذیرفت.
در این آزمایش 9 جیره غذایی شامل سه سطح مختلف از پروتئین (35، 40 و 45% ) و سه سطح مختلف از انرژی قابل هضم (350، 380 و 410 کیلوکالری در 100 گرم) برای پرورش میگوی سفید هندی (penaeus indicus, milne edwards) تهیه شد و تاثیر جیره های مذکور در سه شوری مختلف (35، 35 و 45 قسمت در هزار
مدیریت غذادهی نقش مهمی را در جنبههای اقتصادی و زیست محیطی مزارع پرورش میگو ایفا میکند. این امر جنبههای اساسی از قبیل زمان، مکان و مقدار غذادهی را دربر میگیرد. راهبرد غذایی استفاده شده در پرورش تجاری میگو میتواند اثر مهمی بر کیفیت آب استخرهای پرورشی داشته باشد. در این آزمایش
این پژوهش درمنطقه دریای عمان با هدف بررسی ساختار جمعیت وتوده زنده میگوی سفید هندی (penaeus indicus) انجام پذیرفت. این میگو گونه غالب آبهای ساحلی جاسک در دریای عمان می باشد. همچنین گونه اصلی جهت تامین مولد در صنعت تکثیر و پرورش میگو ایران است که در سال 1379 به میزان 20000 قطعه
در این پروژه دو هدف عمده مدنظر قرار گرفت ، ابتدا اثرات بارورکننده های شیمیایی بر رشد و بقاء لارو میگوی سفید هندی از مرحله ناپلیوس تا پست لارو پنج و سپس تاثیر حضور فیتوپلانکتون بر رشد و بقا از مرحله پست لارو و پنج تا پست لارو هفده مورد بررسی قرار گرفت . برای بدست آوردن نتایج مرحله
با توجه به اهمیت اقتصادی و ارزش تجارتی ماهی سفید در صنعت آبزی پروری کشور از یک سو و کمبود اطلاعات در زمینه ی شرایط بهینه رشد این ماهی در کارگاه های تکثیر و پرورش از سوی دیگر، این تحقیق به منظور تعیین شرایط اپتیمم دمایی و شوری جهت پرورش موفقیت آمیز این گونه تا رسیدن به وزن رهاسازی
به منظور بررسی اثرات سطوح مختلف بروتئین و شوری بر توان تولید بچه میگوی سفید هندی (Penaeus indicus, Milne Edwards) یک آزمایش lp Glu ds مدت ۶۰ روز انحام شد. سه سطح مختلف از پروتئین شامل ۵ ۸۴۵ با انرژی قابل هضم ثابت ۴۱۰۰ کیلوکالری در کیلوگرم و سه سطح مختلف از شوری شامل ۰۲۵ ۳۵ و ۴۵ ق
این پروژه در ایستگاه تحقیقات شیلاتی بندر امام خمینی (ره) در تابستان 1381، بمنظور تعیین شوری مطلوب برای پرورش میگوی سفید هندی (Penaeus indicus) با پنج سطح شوری شامل 10، 20، 30، 40، 50 قسمت در هزار و چهار تکرار به صورت کاملا تصادفی انجام پذیرفت. بچه میگوهای سفید هندی 35 روزه (PL35)
اثر دفعات غذادهی بر عملکرد رشد، ضریب تبدیل غذایی و بازماندگی پست لاروهای میگوی سفید هندی (p. indicus) در مدت 56 روز مطالعه و بررسی شد. مطالعه در 16 تانک فایبرگلاس مجهز به سیستم چرخشی آب توسط هوادهی با 4 تکرار برای هر تیمار انجام شد. بیست پست لارو با میانگین (± انحراف استاندارد) و
The effects of feeding frequency on growth performance, feed conversion ratio and survival of post-larvae Indian white shrimp, Penaeus indicus were evaluated in a 56-day study. The study was conducted in sixteen fiberglass tanks provided with aerated recirculating water with four
این تحقیق به مدت دو ماه و در کارگاه تکثیر میگو هرمز لارو شهرستان سیریک در سال 1391 صورت گرفت. تیمارها شامل: تیمار شاهد، بدون پروبیوتیک و به همراه تعویض آب؛ تیمار1، پروبیوتیک به آب اضافه شده و به همراه تعویض آب، تیمار 2، ناپلیوس آرتمیای غنی شده با پروبیوتیک و به همراه تعویض آب، تی