پین در پروتز ثابت
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
در این پژوهش توزیع تنش در دو نوع پروتز ثابت دندانی از نوع یک سرگیردار و دوسرگیردار بررسی شده و اثرات لیگامنت ها بر حداکثر تنش بوجود آمده در دندان مورد بررسی قرار گرفته است. در ساخت مدل فیزیکی پروتز ثابت یک سرگیردار و دوسرگیردار، از دندان های طبیعی استفاده شده است. پس از تعیین شرا
اثر زاویه و طول اباتمنت، جنس مواد سازنده و اتصال رستوریشن ها بر توزیع تنش در استخوان و بدنه ایمپلنت مورد تردید است. هدف از این مطالعه بررسی اثر اسپلینت فریم ورک و جنس مواد سازنده پروتز ثابت متکی بر ایمپلنت با زوایا و طول متفاوت اباتمنت روی توزیع تنش در استخوان اطراف ایمپلنت به رو
سابقه و هدف: بیدندانی یک مسئله مهم و شایع است و گزینههای درمانی مختلفی برای درمان آن از جمله استفاده از پروتزهای ثابت و متحرک پیشنهاد شده است. از طرف دیگر، کیفیت زندگی مرتبط با سلامت دهان مسئله تاثیرگذاری در کیفیت زندگی فرد، امید به زندگی و سایر جنبههای زندگی فرد معرفی شده است
مقدمه: لاگبوک بهعنوان یکی از مؤثرترین شیوههای ارزشیابی بالینی محسوب میگردد. مطالعه حاضر با هدف بررسی دیدگاه دانشجویان دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد نسبت به لاگبوک مورد استفاده در بخش پروتز ثابت انجام شد. روشها: در این مطالعه توصیفی تحلیلی، تمام دانشجویان سال ششم دندانپز
سابقه و هدف: کاربرد روکشهای متال-سرامیک در بازسازی دندانهای از دست رفته به عنوان یک درمان متداول در دندانپزشکی ایمپلنت مطرح میباشد. همچنین، شکستگی پرسلن در روکشهای متال-سرامیک متکی بر ایمپلنت در مقایسه با روکشهای متال-سرامیک متکی بر دندان طبیعی با فراوانی بیشتری روی داده و در ن
سابقه و هدف: کاربرد روکشهای متال-سرامیک در بازسازی دندانهای از دست رفته به عنوان یک درمان متداول در دندانپزشکی ایمپلنت مطرح می باشد. همچنین، شکستگی پرسلن در روکشهای متال-سرامیک متکی بر ایمپلنت در مقایسه با روکش های متال-سرامیک متکی بر دندان طبیعی با فراوانی بیشتری روی داده و در ن
اثر درمانهای پروتز ثابت بر سلامت نسوج پریودنتال دکتر امیر معین تقوی* – دکتر عباس فلاح تفتی** – دکتر محمدرضا طالبی اردکانی*** – دکتر احمد حائریان اردکانی **** – دکتر غلام حسین انصاری***** *- استادیار گروه آموزشی پریودنتولوژی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد. **- استادیار
مقدمه: در ایمپلنت گذاری های رایج، برای اینکه ایمپلنت با استخوان انسجام پیدا کند وجود یک دورة ترمیم سه تا شش ماهه که در آن نیرویی به ایمپلنت وارد نگردد الزامی بوده است. طولانی بودن این دوره همواره موجب عدم رضایت بیماران شده، لذا کاستن این دوره مورد توجه محققین قرار گرفته است، و با