بررسی عناصر انسجام در آثار صادق هدایت
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
هدف این پژوهش بررسی و تحلیل آثار صادق هدایت در پرتو نظریه انتقادی است. روایت ما از نظریه انتقادی بر پایه آراء سه منتقد نئومارکسیست یعنی آلتوسر، ایگلتون و جیمسون استوار است. این مسأله به همراه معرفی لایه های تفسیری جیمسون که این پژوهش روش خود را از آن وام گرفته است در فصل اول تبیی
گروتسک ،طنز سیاه و چرایی و چگونگی ارتباط آن با جامعه، مساله ای بوده است که همواره ذهن مرا به خود معطوف نموده است .این امر باعث شد تا به موضوع گروتسک در آثار داستانی کوتاه نویسندگان معاصر بپردازم به دین سبب موضوع« گروتسک در آثار صادق هدایت»راباتوجه به جامعه ای که هدایت در آن می زی
زبان نوشته های صادق هدایت، زبانی است ساده، گیرا، دلنشین و عاری از هرگونه تصنع و مغلق گویی. اما توجه فراوان او به امثال و اصطلاحات عامیانه و نیز گستردگی حوزه مطالعه وی، موجب شده است تا آثارش گنجینه ای باشد از لغات، تعبیرات، امثال و کنایات زنده فارسی. با گذر زمان و بروز برخی تحولات
چکیده: نشانه شناسی یکی از مباحث جدید در نظریه های معنایی است که سازگاری فراوانی با متن های ادبی دارد. با استفاده از این دانش می توان به کشف ژرف ساخت های متون ادبی پرداخت و به این ترتیب به ساختار های منسجمی دست یافت که نویسنده اغلب در آثار خود به آن می پردازد. این روش، روشی کارآمد
آثار ادبی و داستانی یکی از ابزارهای فهم فرهنگ دوره های تاریخی و اجتماعی به حساب می آیند و می توانند در درک و بررسی دوره های گذشته ی تاریخی به کمک پژوهشگران در عرصه ی جامعه شناختی آیند. زیرا این متون خود، به نوعی جامعه شناختی اند و شرایط و مسائل اجتماعی را در خود بازنمایی می کنند
عنوان داستان، آستانه ی ورود به دنیای متن محسوب می شود و نقش دوگانه ای دارد، که چون رمزگان هرمنوتیکی عمل می نماید، گاه نوری بر دنیای متن می تاباند و گوشه ای از محتوای کلی آن را به نمایش می گذارد و با پوشاندن دیگر حقایق متن همچون حجابی بر جهان داستان قرار می گیرد و در ذهن مخاطب تنش
تحت تأثیر رواج اندیشههای پوچگرایی متأثر از وقایع و تحولات فلسفی، علمی، تاریخی و اجتماعی عصر مدرن، در ادبیات قرن بیستم، سبکی با عنوان ادبیات معنا باخته (Absurd literature ) پدید آمد که با تأکید بر فقدان منطق در طبیعت و انزوای انسان در جهانی فاقد معنا و ارزش، به بیان اندیشههایی
تحت تأثیر رواج اندیشه های پوچ گرایی متأثر از وقایع و تحولات فلسفی، علمی، تاریخی و اجتماعی عصر مدرن، در ادبیات قرن بیستم، سبکی با عنوان ادبیات معنا باخته (absurd literature ) پدید آمد که با تأکید بر فقدان منطق در طبیعت و انزوای انسان در جهانی فاقد معنا و ارزش، به بیان اندیشه هایی
کودکی مفهومی سیال و فرهنگ مبنا است و ارائهی تعریفی واحد از آن ناممکن است. حتی در یک جامعهی واحد نیز طیفهای مختلفی از کودکی دیده می شود. برای رسیدن به شناختی کلی از مفهوم کودکی میتوان از دانشهایی که دسته بندی هایی از کودکی دارند، سود جست. در این پژوهش با تکیه بر رهیافتهای جا
در پژوهشهای حوزه نقد ادبی معاصر، تحلیلهای میانرشتهای میان ساحتها و انواع گوناگون هنری از اهمیت بالایی برخوردار است. این مساله برخاسته از نظریات بینامتنی است که با رویکرد گفتگوی متنهای کریستوا و باختین آغاز شد و در مباحث بینامتنی ژار ژنت به اوج خود رسید. در این میان، بررسی ر
در میان نویسندگان مرگاندیش صادق هدایت ، نویسنده معاصر ایران، و ادگار آلنپو ،شاعر و نویسندهی آمریکایی، از جمله کسانیاند که توجه بسیاری به این مفهوم داشتهاند و مرگاندیشی مضمون عمده آثارشان است. اما آنچه محتوای این آثار را به هم مشابه میسازد؛ حالت دوگانگی و تضاد در مفهوم مرگ
در میان نویسندگان مرگاندیش صادق هدایت ، نویسنده معاصر ایران، و ادگار آلنپو ،شاعر و نویسندهی آمریکایی، از جمله کسانیاند که توجه بسیاری به این مفهوم داشتهاند و مرگاندیشی مضمون عمده آثارشان است. اما آنچه محتوای این آثار را به هم مشابه میسازد؛ حالت دوگانگی و تضاد در مفهوم مرگ