بررسی جنبه های حقوقی قراردادهای مشارکت در تولید صنعت نفت

جنبه های حقوقی قراردادهای حفاری در صنعت نفت و گاز

بررسی امکان ایجاد قراردادهای الکترونیکی در صنعت نفت، گاز و پتروشیمی از منظر حقوقی، با نگاه ویژه به قراردادهای مدیریت طرح (mc)

جهان شمول شدن تجارت الکترونیکی، امری غیر قابل انکار و پیوستن به این شیوه که تجارت را تسهیل و روابط را سرعت می بخشد یکی از نیازهای بازار و تجارت ما است. این تحقیق، یافته ها، نتایج و توصیه های منتج شده از بررسی قراردادهای پیمانکاری بخش نفت و گاز در ایران، از منظر حقوقی و امکان پیاد

بررسی امکان ایجاد قراردادهای الکترونیکی در صنعت نفت، گاز و پتروشیمی از منظر حقوقی، با نگاه ویژه به قراردادهای مدیریت طرح (mc)

همانطور که می دانیم در سال های اخیر در کشور عزیزمان ایران، طرح‎ها و پروژه های بسیار بزرگی در کلیه سطوح کشوری به اجرا درآمده است. که از آن جمله می توان به پروژه های بزرگ صنعت نفت، گاز و پتروشیمی اشاره نمود. با توجه به این واقعیت که اقتصاد ایران وابستگی شدید و بیمارگونه ای به درآمد

چارچوب حقوقی خصوصی سازی در صنعت نفت

بررسی تطبیقی حقوقی و اقتصادی قراردادهای امتیازی جدید با قراردادهای مشارکت در تولید و خدمات در حوزه صنعت نفت

نفت به عنوان یک کالای استراتژیک بیش از یک قرن است که زندگی سیاسی و اقتصادی کشورهای جهان را متأثر ساخته است. قابلیت های متعدد نفت در زمینه استفاده های صنعتی و نظامی کشورهای توسعه یافته را به فکر دستیابی به منابع عظیم نفتی در سراسر جهان واداشت. کشورهای- عمدتاً عقب مانده- صاحب این م

تحلیل تحولات حقوقی - قرارادی، قراردادهای بالادستی صنعت نفت و گاز ایران

ارزیابی سیر تحولات قراردادهای بالادستی صنعت نفت و گاز کشور از منظر حقوقی - قراردادی،از اکتشاف اولین چاه نفت در ایران تا کنون،بیانگر آن است که به جز نخستین قراردادهای نفتی که قراردادهای امتیازی بودند و از طول عمر بالایی برخوردار بودند،تا سال 1371ه.ش،تقریبا" هیچ نوع قرارداد متعارف

بررسی جایگاه حقوقی قراردادهای مشارکت در تولید در قوانین نفت کشور

در بند سوم بخش «ت» ماده (3) قانون وظایف و اختیارات وزارت نفت مصوب 1391 آمده است: «الگوهای جدید قراردادی از جمله مشارکت با سرمایه‌گذاران و پیمانکاران داخلی و خارجی بدون انتقال مالکیت نفت و گاز موجود در مخازن و با رعایت موازین تولید صیانت شده». اگرچه در این بند الگوی قراردادی «مشار

بررسی جایگاه حقوقی قراردادهای مشارکت در تولید در قوانین نفت کشور

در بند سوم بخش «ت» ماده (3) قانون وظایف و اختیارات وزارت نفت مصوب 1391 آمده است: «الگوهای جدید قراردادی از جمله مشارکت با سرمایه گذاران و پیمانکاران داخلی و خارجی بدون انتقال مالکیت نفت و گاز موجود در مخازن و با رعایت موازین تولید صیانت شده». اگرچه در این بند الگوی قراردادی «مشار

تحلیل حقوقی قراردادهای مشارکت در تولید در صنایع بالادستی نفت و گاز و قابلیت اعمال آن در حقوق ایران

تاریخچه صنعت نفت بیان گر آن است که کشورهای میزبان پس از تجربیات تلخ در نظام امتیازی سنتی و تحولات بین المللی در اواسط قرن بیستم، به نظام نوین سرمایه گذاری نفتی رو آوردند که با چارچوب قراردادهای مشارکت در تولید شناخته شده است. گفته می شود علت استقبال از این الگوی قراردادی، در ابتد

تحلیل حقوقی قراردادهای مشارکت در تولید در صنایع بالادستی نفت و گاز و قابلیت اعمال آن در حقوق ایران

تاریخچه صنعت نفت بیان‌گر آن است که کشورهای میزبان پس از تجربیات تلخ در نظام امتیازی سنتی و تحولات بین‌المللی در اواسط قرن بیستم، به نظام نوین سرمایه‌گذاری نفتی روی آوردند که با چارچوب قراردادهای مشارکت در تولید شناخته شده است. گفته می‌شود علت استقبال از این الگوی قراردادی، در ابت

مطالعه تطبیقی سیر انعقاد قراردادهای امتیازی در صنعت نفت ایران با سایر نظام‌های حقوقی (رومی ژرمنی – کامن‌لا)؛ با تأکید بر نظام مالکیتی حاکم بر آن

ایران، بعنوان اولین کشور خاورمیانه، اقدام به انعقاد قراردادهای امتیازی نمود لیکن، پس از هجمه‌های وارده از سوی منتقدین قراردادهای امتیازی و مطالبات مردمی و پس از تصویب قانون نفت 1336، مانند سایر نظام-های حقوقی دنیا، اقدام در به‌روزرسانی قراردادهای امتیازی خود در صنعت نفت، ننمود. ح

تحلیل تطبیقی چارچوب‌های حقوقی و اقتصادی قراردادهای هوشمند در صنعت نفت و گاز

تحولات ناشی از انقلاب صنعتی چهارم و ظهور فناوری های نوین مانند بلاک چین، صنعت نفت و گاز را نیز تحت تأثیر قرار داده است. در این میان، قراردادهای هوشمند به عنوان یکی از ابزارهای کلیدی بلاک چین، ظرفیت آن را دارند که بسیاری از موانع سنتی این صنعت از جمله فساد اداری، ناکارآمدی نهادی،