بررسی ویژگی های سبکی داراب نامه بیغمی

مفایسه سبک شناسانه داراب نامه طرسوسی و داراب نامه بیغمی

داراب نامه طرسوسی کتابی است مربوط به قرن ششم که به شرح ماجرا های داراب پادشاه کیانی، بوران دخت نو? او و درادامه داستان اسکندر می پردازد. داراب نامه بیغمی نیزکتابی است در سرگذشت ملک داراب و پسر او، فیروزشاه، که درقرن نهم نوشته شده است. این پژوهش در پی آن است که کتاب های داراب نامه

عناصر فرهنگ عامّه در داراب نامه طرسوسی و داراب نامه بیغمی

ادبیّات عامّه ، گونه ای از ادبیّات است که عموماً به صورت شفاهی در میان تود? مردم شکل گرفته و به صورت سینه به سینه به نسل های بعد انتقال یافته است ، فرایندی که عموماً سال ها وگاهی قرن ها ، ادامه پیدا می کند . در بررسی دقیق بسیاری از آثار ادبیّات رسمی می توان تأثیرات مستقیم و یا غی

بازتاب عناصر فرهنگی در داراب نامه ی بیغمی

ادبیات عامیانه ، گونه یی از ادبیات است که عموماً به صورت شفاهی در میان توده ی مردم شکل گرفته و به صورت سینه به سینه به نسل های بعد انتقال یافته است . فرایندی که عموماً سال ها و گاهی قرن ها ، ادامه پیدا می کند تا سرانجام توسط شخصی ، به صورت مکتوب درآمده و یا از حافظه ی تاریخی مردم

بررسی شخصیت ها و شخصیت پردازی در داراب نامه ی بیغمی و فیروز شاه نامه

قصه ها و داستان های بلند عامیانه از نشانه های پویایی جامعه است و واکاوی این گونه آثار از دیدگاه های گوناگون مانند روان شناسی، جامعه شناسی، ادبی و... ما را در شناسایی بهتر و بیش تر شیوه ی اندیشه ورزی، سخن سرایی و آرمان خواهی مردم یاری می دهد. سرزمین ایران و زبان فارسی ادبیات داستا

شکل شناسی داراب نامه ی بیغمی

در این سرزمین که سالهای سال مهد تمدن بشری بوده است. آثار گرانبهایی یافت می شود که در زمره ی ادبیات داستانی به شمار می رود که تنها برخی از این آثار از دیدگاه علم شکل شناسی مورد بررسی قرار گرفته اند. داراب نامه ی بیغمی یکی از داستان های بلند عامیانه است که متعلق به این مرز و بوم می

بررسی مختصات حماسی داراب نامه طرسوسی

چکیده: داراب نامه سروده ی ابوطاهرمحمدبن حسن بن علی بن موسی الطرسوسی از آثار حماسی منثور است. در مورد نویسنده ی این اثر حماسی اطلاعات کافی در دست نیست. فقط می توان گفت که متعلق به قرن ششم بوده است. در ادب فارسی? حماسه یکی از مهم ترین و جذاب ترین انواع ادبی محسوب می شود. هدف از این

تحلیل ساختاری قصه فیروز شاه (داراب نامه بیغمی)

رمانس داراب نامه ( قصه فیروزشاه) توسط «مولانا محمّد بیغمی» روایت و به قلم محمود دفتر خوان در سال 878 ه .در تبریز کتابت شده است. پیشتر به ساختار این گونه آثار کمتر توجه می شد؛ در حالی که سرمایه عظیمی از مسائل فرهنگی و ادبی هر عصر و یا چندین دوره در آنها دیده می شود؛ اما در دوره ها

بررسی وجوه روایتی در داراب نامه بیغمی

مؤلفه‌های ادب غنایی در داراب نامه (فیروزشاه‌نامۀ) بیغمی

یکی از مهم‌ترین داستان‌های بلند عامیانۀ فارسی، داراب‌نامه یا فیروزشاه‌نامۀ بیغمی است. این داستان از‌جمله داستان‌های نقالی است که در قرن نهم کتابت شده و اغلب از سوی محققان ازنظر انواع ادبی ارسطویی بررسی شده است. برخی آن را حماسی و برخی غنایی نامیده‌اند و برخی نیز ترکیبی از این دو

بررسی نوع روایی داراب نامۀ بیغمی

سنّت قصّه گویی و داستان پردازی نزد ایرانیان سابقه ای بسیار طولانی داشته است. از دیرباز در ایران، گروهی داستان های حماسی و ملّی را برای مردم بازگو می کرده اند. بعضی از شاهان و امیران نیر قصّه گویانی در دربار خود داشته اند که این قصّه ها و داستان ها را برای دفترنویسان روایت می کرده

بررسی لحن روایت در داراب نامۀ بیغمی؛ با رویکرد به نظریۀ ژرار ژنت (نمونۀ موردی: داستان فیروزشاه در میان پری زادان و جنیان)

ژرار ژنت در عرصۀ روایت شناسی نوآوری هایی داشته که تفکیک دو مقولۀ وجه و لحن از آن جمله بوده است. تأکید بر وجه و لحن یک اثر داستانی، جنبه های جدیدی از آن را هویدا میکند و شاخصه ای برای سنجش کیفیت آثار ادبی به‌شمار می رود. در گسترۀ ادب فارسی، آثار روایی منثور بسیاری خلق شدهاند که دا

منطق روایت های ممکن در «سمک عیّار» و «داراب نامه»

سمک عیّار و داراب نامه نخستین روایت های منثور حماسی و بازمانده ی سنّت روایی گوسانان پارتی هستند؛ حجم بالا و گستردگی عناصر سازه ای روایت های حماسی و پراکندگی آن ها در جای جای سمک عیّار و داراب نامه سبب گشته، بسیاری از ویژگی های برجسته ی ادبی و حلقه های اتّصال روایی در بطن دو روایت