رویکردی یکپارچه در تحلیل و انتخاب پروژه ها در شرایط عدم قطعیت
چکیده
چکیده‌ای برای این سند ثبت نشده است.
پایان‌نامه‌های مشابه
ارائه مدل یکپارچه جهت انتخاب و زمان بندی پروژه ها در شرایط عدم قطعیت
در اکثر تحقیقات گذشته، انتخاب و زمان بندی سبد پروژه به صورت دو مسأله مجزا مورد بررسی قرار گرفتند. این امر منجر به ناکارامدی آن ها گردیده است. از طرفی در دنیای واقعی مواجهه با عدم قطعیت و ریسک، موضوعی اجتناب ناپذیر است. لذا این پایان نامه، به مسائل انتخاب و زمان بندی پروژه، در شرا
یکپارچه سازی مدیریت ریسک و زمانبندی پروژه در شرایط عدم قطعیت (مطالعه موردی: پروژه های نیروگاهی)
اغلب پروژه ها در یک محیط پویا و پیچیده اجرا می شوند به نحوی که عدم قطعیت و ریسک جزء ویژگیهای ذاتی آنها می باشد. هدف مدیریت ریسک پروژه، به عنوان بخشی از فرآیند مدیریت پروژه، افزایش احتمال موفقیت پروژه می باشد و اینکار از طریق شناسایی و ارزیابی نظام مند ریسکها، ارائه روشهایی جهت مد
ارائه یک مدل بهینه سازی جریان نقدی پروژه ها در شرایط عدم قطعیت
منابع مالی و به خصوص منابع نقدی از جمله مهمترین منابع پروژه ها می باشد که مدیریت آن تأثیر بسزایی در موفقیت و حتی توجیه پذیری اقتصادی پروژه خواهد داشت. برنامه ریزی نقدینگی پروژه، در محیط هایی که با عدم قطعیت در مورد پرداخت ها و حتی پیشرفت پروژه همراه می باشد، از جمله مسائل مهم در
توسعه یک الگوریتم ترکیبی جهت تخمین زمان و هزینه پروژه های تحقیقاتی در شرایط عدم قطعیت
چکیده شرکت ها همیشه بدنبال راه بهتری برای مدیریت هزینه ها و افزایش سود دهی هستند. اگر هزینه انجام یک پروژه زیادتر از مقدار واقعی آن برآورد شود، ممکن است با اجرای آن – که در عمل می توانست نتاج مفیدی در برداشته باشد – مخالفت شود؛ از سوی دیگر، برآورد کم هزینه می تواند منجر به اجرای
بهینه سازی چند هدفه زنجیره تامین یکپارچه تحت شرایط عدم قطعیت با تاکید بر مکانیابی مراکز توزیع و انتخاب تامین کننده (مورد مطالعه: شرکت رادفرمان)
امروزه در بازار رقابتی زنجیره تامین به عنوان شبکه مشترک بین تامین¬کننده، تولید¬کننده، توزیع کننده و مشتری عمل می کند. برای پاسخ به تقاضا مشتری هماهنگی بین تمام قسمتها در زنجیره تامین الزامی است و یک فرآیند چند هدفه است که احتیاج به تصمیمات مهمی دارد که در عملکرد کل زنجیره اثر داش
توسعه مدل یکپارچه موجودی و حمل و نقل در زنجیره تأمین در شرایط عدم قطعیت
یک زنجیره تأمین، به عنوان شبکه ای از تسهیلات و سیستم های توزیع تعریف می شود که به تدارک مواد خام، تبدیل این مواد به محصولات نیمه ساخته و نهایی، و توزیع محصولات تمام شده به مشتریان می پردازد. مدیریت چنین عملکردهایی در سرتاسر زنجیره تأمین، یعنی، از تأمین کننده ی تأمین کننده تا مشتر
اسناد مشابه
ارزیابی اقتصادی پروژه ها در شرایط عدم قطعیت با استفاده از منطق فازی، فرآیند تحلیل سلسله مراتبی و برنامهریزی صفر و یک
یکی از مهمترین روش‌های ارزیابی طرح‌های اقتصادی و مقایسه بین آنها، روش ارزش فعلی است. این روش یکی از مهمترین و در ضمن ساده‌ترین تکنیک‌های اقتصاد مهندسی است با این وجود محاسبه ارزش فعلی به روش سنتی برای مقایسه پروژه‌ها به تنهایی کافی نیست چرا که عامل مهمی به نام عدم قطعیت پارامتره
ارائه الگوریتم چند هدفه تجمع ذرات برای انتخاب پروژه در شرایط عدم قطعیت
در این مقاله به ارائه یک مدل خطی برای مساله انتخاب پروژه با چند تابع هدف پرداخته شده است. مساله انتخاب پروژه با فرض محدودیتها و دوره‌های زمانی یکسان و عدم تساوی تعداد دوره‌ها در پروژه‌های مختلف، مطرح شده است. شرایط عدم قطعیت و میزان ریسک با استفاده از تکنیک بهینه‌سازی استوار به م
ارزیابی و انتخاب تأمین کنندگان کارا در شرایط عدم قطعیت- رویکرد تحلیل پوششی داده های خاکستری
یکی از مسائل مهم در مدیریت زنجیره ی تأمین،ارزیابی و انتخاب تأمین کنندگان کارا است و بیشتر از آنکه به شاخص هزینه وابسته باشد به دامنه ی گسترده از شاخص های کمی و کیفی بستگی دارد. رویکردهای وسیعی از تصمیم گیری چند معیاره برای انتخاب تأمین کنندگان وجود دارد که تحلیل پوششی داده ها یکی
به کارگیری روش زنجیره بحرانی در مدیریت پروژه های خطی-تکراری نظیر راهسازی با در نظر گرفتن شرایط عدم قطعیت و ریسک
امروزه دیدگاه های سنتی به تنهایی قادر به پاسخگویی نیازهای مدیریت پروژه های عمرانی نیست. بنابراین استفاده از رویکردهای نوین مدیریتی می تواند تا حد زیادی راهگشا باشد. اولین گام برای رسیدن به این هدف شناخت انواع پروژه ها از نظر نوع خطی یا شبکه ای بودن، تفاوت مدیریت یک پروژه با مدیری
رویکردهای جایگزین طراحی استراتژی در شرایط عدم قطعیت، رویکردی تحلیلی-تطبیقی
رویکردهای سنتی برنامهریزی استراتژیک در مواجهه با آشفتگی و عدم قطعیت در محیط، منعطف نبوده و از قابلیت پاسخگویی مناسبی برخوردار نیستند. در شرایط عدم قطعیت کنونی بسیاری از افراد و سازمان ها بر این باورند که استراتژی معنا و مفهوم و جایگاه خود را از دست داده است، چرا که زمانی که آیند
رویکردهای جایگزین طراحی استراتژی در شرایط عدم قطعیت، رویکردی تحلیلی-تطبیقی
رویکردهای سنتی برنامهریزی استراتژیک در مواجهه با آشفتگی و عدم قطعیت در محیط، منعطف نبوده و از قابلیت پاسخگویی مناسبی برخوردار نیستند. در شرایط عدم قطعیت کنونی بسیاری از افراد و سازمان ها بر این باورند که استراتژی معنا و مفهوم و جایگاه خود را از دست داده است، چرا که زمانی که آینده