تحلیل فضایی-امنیتی خطوط انتقال انرژی در ایران (خطوط لوله نفت و گاز)
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
با توجه به افزایش روز افزون مصرف انرژی الکتریکی،لزوم چاره اندیشی در جهت پاسخگویی به نیاز مذکور بیش از پیش اهمیت می یابد. در این خطوط انتقال انرژی کلاسیک به دلیل محدودیت در ساختار و طرفیت انتقال توان، تنها قادر به تامین بخشی از انرژی مورد نیاز می باشند و همین امر موجب گردیده است ک
از آنجا که هیدرات های گازی بزرگترین منبع کربن آلی بر روی کره زمین بوده و بخش عظیمی از هیدرات های گازی ، هیدرات های گاز متان می باشند و با توجه به نیاز به یک منبع انرژی جایگزین برای منابع مخازن هیدروکربنی جهت تامین انرژی مورد نیاز آینده ،مبحث هیدرات های گازی متان بسیار مورد توجه و
مزاحمت و تعارض میان مالکیت خصوصی با منافع و حقوق عمومی ازمباحث مهمی است که سهم قابل توجهی از دعاوی اختلافات های قضایی را در دادگاهها به خوداختصاص داده است. در حال حاضر باتوجه به نظر شورای محترم نگهبان و رأی هیأت عمومی دیوان عدالت اداری، دولت به موجب آراء دادگاهها موظف است بهای ار
طی یک قرن گذشته صنعت نفت و گاز به منظور استفاده از ظرفیت های بالاتر در انتقال نفت و گاز از سیستم های انتقال پر فشار با کارایی بیشتر استفاده کرده است. در این میان لوله هایی از جنس فولاد api x70 با تنش تسلیمی در حدود 485 مگاپاسکال در سیستم های انتقال انرژی ایران بسیار مورد توجه قرا
شناسایی و تعیین عیوب موجود در لوله از جمله خوردگی اهمیت بسیار زیادی در صنایع نفت ، گاز و پتروشیمی برخوردار است و به خاطر محدودیت دسترسی به سیستم های لوله کشی نظیر خطوط لوله زیرزمینی ، لوله های پوشش دار ، لوله های دور از دسترس ، لوله های زیر آب و لوله های در تقاطع با جاده ها ، باز
خطوط لوله به عنوان امن ترین و همچنین اقتصادی ترین روش جهت انتقال گاز و میعانات در طول مسیرهای طولانی می باشند. تصاویر رادیوگرافی به عنوان ابزاری برای تشخیص عیوب جوشکاری انجام شده در خطوط فلزی در اختیار مفسرین قرار می گیرد لذا بررسی جوش در خطوط لوله گاز و نفت همیشه یکی از مهم ترین
عدم تطابق مراکز و نواحی تولید و مصرف منابع انرژی زمینه شکل گیری چگونگی انتقال انرژی در مقیاس های مختلف را فراهم نموده است. کشور ایران همواره تلاش نموده تا با استفاده از خطوط لوله انتقال انرژی میزان بهره وری از ظرفیت های تولید و مصرف خود را به حداکثر برساند. یکی از موارد مهمی که د
ژئوانرژیک به عنوان شاخهای از ژئوپولیتیک پست مدرن، امروزه و در آغازین دهههای قرن بیست و یکم، از جایگاه ویژهای در رشد و توسعه اقتصادی کشورها برخوردار است. منابع و ذخائر نفت و گاز ایران به عنوان مهمترین منابع اقتصادی کشور محسوب میشوند. لیکن کشور ما طی سه دهه اخیر پس از پایان جنگ
با افزایش وابستگی اقتصادی جهان به منابع انرژی هیدروکربنی، دامنهدار شدن تنشها در خاورمیانه و ظهور روسیه به عنوان یک بازیگر اصلی در بازار انرژی جهان، نفت و گاز دریای خزر و مسیرهای انتقال آن به بازارهای مصرف، بیش از پیش مورد توجه قدرتهای بزرگ صنعتی قرار گرفته است. در این میان، ج
با افزایش وابستگی اقتصادی جهان به منابع انرژی هیدروکربنی، دامنه دار شدن تنش ها در خاورمیانه و ظهور روسیه به عنوان یک بازیگر اصلی در بازار انرژی جهان، نفت و گاز دریای خزر و مسیر های انتقال آن به بازارهای مصرف، بیش از پیش مورد توجه قدرت های بزرگ صنعتی قرار گرفته است. در این میان، ج
ضعف عملکرد زمانی، مسئلهای شایع در پروژههای خطوط انتقال گاز به شمار میرود که دربردارنده تبعات منفی مستقیم و غیرمستقیم فراوانی است. بر این اساس، هدف از پژوهش حاضر، شناسایی و ارزیابی علل تأخیر در پروژههای مذکور است. در این راستا، ابتدا بر پایه مرور ادبیات پژوهش، فهرست اولیهای از
خطوط لوله یکی از پرکاربردترین راه های انتقال زمینی نفت و گاز می باشند. به طور کلی چارچوب موافقتنامههای احداث خطوط لوله بین المللی تحت دو رویکرد اتصال دهنده و یکپارچه قرار می گیرند که این دو رویکرد در موارد متعددی نظیر مالکیت، قانون حاکم، مالیات، ایمنی و محیط زیستی دارای