تعیین میزان تاثیر شیاف دیکلوفناک سدیم در کاهش لرزش پس از عمل در زنانی که به روش بیهوشی عمومی عمل سزارین انتخابی شده اند
چکیده
چکیده‌ای برای این سند ثبت نشده است.
پایان‌نامه‌های مشابه
اسناد مشابه
مقایسه زمان تجویز شیاف دیکلوفناک بر روی درد پس از عمل کشیدن اووسیت به‌روش ترانس واژینال تحت بیهوشی عمومی: یک مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده دوسوکور
مقدمه: با توجه به روحیات حساس بیماران کاندید باروری آزمایشگاهی، در مورد شدت درد تجربه شده پس از کشیدن اووسیت، داروی ضد‌درد مناسب و زمان تجویز آن در بیماران، اختلاف نظر وجود دارد. مطالعه حاضر با هدف مقایسه زمان تجویز شیاف دیکلوفناک بر روی درد پس از عمل کشیدن اووسیت به‌روش ترانس وا
مقایسه اثرات شیاف دیکلوفناک و آمپول متادون بر میزان کاهش درد بعد از عمل جراحی سزارین
زمینه و هدف: عمل سزارین یکی از اعمال جراحی شایع زنان است و امروزه در جوامع غربی شیوع آن حدود 21/2% گزارش شده است. در ایران شیوع سزارین بسیار بالاتر از ارقام جهانی است و براساس گزارشات مرکز آمار و اطلاع رسانی در سال 1380، شیوع سزارین در استان اردبیل 42/86% بوده است. درد حاد بعد از
مقایسه اثرات شیاف دیکلوفناک و آمپول متادون بر میزان کاهش درد بعد از عمل جراحی سزارین
زمینه و هدف: عمل سزارین یکی از اعمال جراحی شایع زنان است و امروزه در جوامع غربی شیوع آن حدود 21/2% گزارش شده است. در ایران شیوع سزارین بسیار بالاتر از ارقام جهانی است و براساس گزارشات مرکز آمار و اطلاع رسانی در سال 1380، شیوع سزارین در استان اردبیل 42/86% بوده است. درد حاد بعد از
بررسی مقایسه ای اثر بیهوشی عمومی با تیوپنتال سدیم و پروپوفول بر آپگار نوزاد و میزان شلی رحم در عمل جراحی سزارین
مقدمه: بیشترین دارویی که در سزارین جهت القاء بیهوشی به کار می رود، تیوپنتال سدیم می باشد، اما در مواردی که تیوپنتال سدیم منع مصرفی داشته باشد، باید داروی جایگزین دیگری که حداقل اثر را روی آپگار نوزاد و حداکثر شلی را بر روی رحم در زمان خروج جنین داشته باشد، انتخاب کرد، لذا مطالعه
بررسی مقایسه ای اثر بیهوشی عمومی با تیوپنتال سدیم و پروپوفول بر آپگار نوزاد و میزان شلی رحم در عمل جراحی سزارین
مقدمه: بیشترین دارویی که در سزارین جهت القاء بیهوشی به کار می رود، تیوپنتال سدیم می باشد، اما در مواردی که تیوپنتال سدیم منع مصرفی داشته باشد، باید داروی جایگزین دیگری که حداقل اثر را روی آپگار نوزاد و حداکثر شلی را بر روی رحم در زمان خروج جنین داشته باشد، انتخاب کرد، لذا مطالعه
مقایسه اثر پرومتازین با پلاسبو در کاهش میزان تهوع و استفراغ بعد از بیهوشی عمومی جهت عمل سزارین
مقدمه و هدف : تهوع واستفراغ بعد از عمل در زنان و در بیماران حامله شایع است. تغییرات دوران حاملگی زن حامله را در معرض افزایش خطر استفراغ و آسپیراسیون به دنبال بیهوشی عمومی قرار می دهد. پرومتازین یک داروی آنتی هیستامین و از گروه فنوتیازین ها با خاصیت ضد تهوع و استفراغ قوی می باشد ک