کارکردهای سیاسی اجتماعی مساجد در ایران عصر سلجوقی (431-590 ه - ق)
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
طبقات اجتماعی، نقش عمده ای در حوزه های مختلف زندگی هر اجتماعی ایفا می کنند، چگونگی تعامل و جایگاه واقعی هر کدام می تواند به ترقی و تعالی آن جامعه کمک کند یا بر عکس، موجبات شماری از ناهنجاری ها و بی ثباتی در حوزه های فرهنگ، سیاست، اقتصاد و .... را فراهم سازد. حضور طبقات اجتماعی در
بشر از ابتدا به زن به عنوان یکی از راه های رسیدن به آرامش، تولید نسل و حفظ بقا می نگریسته است. در جوامع ابتدایی نقش زنان از لحاظ سیاسی، اجتماعی و اقتصادی پررنگ تر جلوه می کرد. در ادیان چند خدایی همواره الهه هایی که شبیه زنان بودند، پرستیده می شدند، اما با پیشرفت جامعه ها و تشکیل
سابقه حضور اهل ذمه در جوامع اسلامی به صدر اسلام باز می گردد. نحوه تعامل حاکمان با این گروه و موقعیت سیاسی ، اجتماعی و مذهبی ایشان در دوره ها و مناطق مختلف اسلام متفاوت بوده است. در پژوهش حاضر تلاش شده تا با توجه به اهمیت عصر سلجوقی در تاریخ اسلام و ایران، وضعیت این گروه در زمینه
پدیده ی لومپنیسم یکی از موضوعات مورد توجه در حوزه ی مطالعات تاریخ اجتماعی و جامعه-شناسی سیاسی است. در ظهور این پدیده در ادوار مختلف تاریخ ایران عوامل مختلفی دخیل است. این پدیده ی مستمر سیاسی در تاریخ ایران، در هر دوره، آثار و پیامد های مختلفی به همراه داشته است. در دوران پهلوی نی
چکیده ایران عصر قاجار در معادلات سیاسی کشورهای قدرتمند اروپایی از جمله انگلستان از جایگاه بسیار مهمّی برخوردار بود. در این دوره با ظهور ناپلئون و تشدید رقابت های استعماری قدرت های بزرگ با یکدیگر، کشور ایران به دلایلی نظیر همسایگی با هندوستان اهمیّت بیشتری در این رقابت ها پیدا نمو
تاریخ ایران با توجه به بافت مذهبی جامعه خود همواره با مقوله ای به نام «فتوا» پیوند خورده است. فتوا در نتیجۀ مجموعه ای از عوامل شکل گرفته و با کارکردهای متعدد و در عین حال متنوع، به عنوان یک عامل مهم در معادلات سیاسی روز مورد استفاده بوده است. فتوا همواره به عنوان عاملی حرکت بخش،
بخش مهم جریان تاریخنگاری سلجوقی در ایران متعلق به دورهی تغییرات و دگرگونیهای قهقرایی حسات سیاسی و اجتماعی جامعهی ایرانی سدههای پنجم و ششم هجری است؛ بهطوری که بخشی از تاریخنگاری اوایل عصر سلجوقی در مناطق چون سیستان و فارس، در ارتباط با مسئلهی زوال جایگاه و مرکزیت سیاسی این
بخش مهم جریان تاریخ نگاری سلجوقی در ایران متعلق به دوره ی تغییرات و دگرگونی های قهقرایی حسات سیاسی و اجتماعی جامعه ی ایرانی سده های پنجم و ششم هجری است؛ به طوری که بخشی از تاریخ نگاری اوایل عصر سلجوقی در مناطق چون سیستان و فارس، در ارتباط با مسئله ی زوال جایگاه و مرکزیت سیاسی این
در تاریخ ایران در دورۀ میانه اسلامی هموارهخاندانهایی وجود داشتند که به امور مختلف دیوانی، شرعی و علمی میپرداختند. خاندانهای علمی در عصر سلجوقی نقشهای بسیاری در عرصهها یا میدانهای گوناگون اجتماعی بازی میکردند. این خاندانها میتوانستند برای چند نسل، علماندوزی را در خاندان
لرن چهارم هجری سدۀ آغاز شکلگیری خاندانهای سادات در ایران محسوب میشود. خاندان حسینی حمموی یکی از این خاندانها بود که هستۀ اولیۀ آن در شهر لم شیکل گرفت. این خاندان شیعهمذهر در عصر س جولیان نقش مهمی در عرصههای گوناگون اجتماعی ایفا کرد. این تأثیرگذاری در بستری از شرایط سیاسی و اجت
در ادبیات ایران شناسی شکل بندی اجتماعی ایران پیشا سرمایه داری بر حسب گفتمانهای فئودالیسم،آسیاتیسم(شیوه تولید آسیایی) و پاتریمونیالیسم(رویکرد وبرگرایان) مفهوم یابی شده است.در دو گفتمان نخست ،کلیت جامعه و اقتصاد عصر صفوی فاقد منطق اقتصادی مجزا و تابع اقتصاد روستایی است،و در گفتمان